Απόφαση του ΚΣ της νΚΑ 01/12/2012

 

Α. Πολιτικές εξελίξεις και προοπτικές

 

Ψηφίστηκαν από τη Βουλή Μνημόνιο και προϋπολογισμός, καταφέρνοντας ένα ακόμη υλικό χτύπημα στις καταπιεζόμενες τάξεις. Ωστόσο πέρασαν με μεγάλες κοινοβουλευτικές απώλειες και ξεσηκώνοντας για ακόμα μία φορά κύμα μαζικών αγώνων. Αδύναμη η συγκυβέρνηση Σαμαρά, σε πορεία απόσυρσης, παρά την μεγάλη προσπάθεια του κεφαλαίου (σε εθνικό και διεθνές επίπεδο) να την στηρίξει. Το Μνημόνιο 3 περιλαμβάνει τρομερά επώδυνα μέτρα για τους εργαζόμενους και δεν προσφέρει καμία ελπιδοφόρα προοπτική. Ο Σαμαράς προσπαθεί να «πουλήσει» το τρίπτυχο «ανάπτυξη – παραμονή στο ευρώ – σταθερότητα», αλλά δύσκολα πείθει, πολύ περισσότερο που μιλάμε για ανάπτυξη καπιταλιστικών κερδών με μισθούς 400 ευρώ. Η δε προσπάθεια του να εμφανίσει τη συμφωνία του Eurogroup ως εθνική επιτυχία, την επαναγορά δηλαδή του (ακριβότερου) χρέους θα καταρρευσει σύντομα σα χάρτινος πύργος. (Ιδιαίτερες πλευρες της συμφωνίας μπορούν να φανουν χρήσιμες στην δουλειά μας για την ανάδειξη του ληστρικού χαρακτήρα της «διάσωσης» των ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ.) Οι κοινωνικές συμμαχίες της αστικής τάξης με τα μεσαία στρώματα (τόσο τα παραδοσιακά όσο και τα νέα μισθωτά) διαρρηγνύονται. Η οργή, η αγανάκτηση, η δυσαρέσκεια εξαπλώνονται σε όλο τον λαό. Μεγάλα αστικά ΜΜΕ της Δυτικής Ευρώπης και των ΗΠΑ μιλούν για απειλή κοινωνικών εκρήξεων και εξεγέρσεων στην Ελλάδα. Αξίζει να δώσουμε προσοχή στα παρακάτω

1.Σε πολιτικό επίπεδο, η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη είναι σε άσχημη κατάσταση. Η ΝΔ σηκώνει αυτή τη στιγμή το βάρος περάσματος των μέτρων, αλλά πιέζεται από την κοινωνική της βάση, με μικρότερες για την ώρα απώλειες σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Το ΠΑΣΟΚ σε φάση αποσάθρωσης, αποτελεί στοιχείο ανισορροπίας και όχι στήριξης της κυβέρνησης. Η ΔΗΜΑΡ χάνει τις όποιες αριστερές της αναφορές, απαραίτητες για τη σταθερότητα της κυβέρνησης. Πολύ περιορισμένες έως ανύπαρκτες οι αστικές εφεδρείες από τις θεσμικές αστικές πολιτικές δυνάμεις. Το αστικό πολιτικό σύστημα δοκιμάζεται λόγω και των βαθύτερων και διαρκώς οξυνόμενων ενδοαστικών συγκρούσεων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

2. Όλα αυτά αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη σημασία στο πεδίο των συνολικών ανισορροπιών και δυσκολιών του συστήματος, σε ευρωπαϊκή και παγκόσμια βάση. Η Ελλάδα δεν αποτελεί μια εξαίρεση, το οποίο μπορούν να αντιμετωπίσουν όλοι μαζί. Απεναντίας, η διεθνής καπιταλιστική κρίση δηλώνει πάντα παρούσα και κτυπά ιδιαίτερα εντός της ευρωζώνης. Όχι μόνο στην περιφέρειά της, αλλά και στο κέντρο της, με απειλή ύφεσης στο σύνολο, ακόμα και στην ατμομηχανή Γερμανία, ενώ η Γαλλία χαρακτηρίζεται ως ο μεγάλος ασθενής! Ταυτόχρονα, ο Νότος της Ευρώπης αναπτύσσεται όχι μόνο σε οικονομικά αλλά και σε κοινωνικο-πολιτικά διακεκαυμένη ζώνη, με τους λαούς να κινητοποιούνται μαζικά. Το αμερικανικό δημόσιο χρέος βρίσκεται στο αστρονομικό ύψος των 16 τρις. δολαρίων, ενώ τα διεθνή προβλήματα υπερχρέωσης δεν ξεπερνιούνται. Όλα αυτά οδηγούν σε όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, με αποτέλεσμα ενίσχυση της αβεβαιότητας γύρω από το ελληνικό χρέος (κόντρα Γερμανίας/ΕΕ – ΗΠΑ-ΔΝΤ). Οι αντιπαραθέσεις γύρω από την μοιρασιά της λείας αλλά και την πληρωμή των «σπασμένων» θα οξυνθούν σε ιμπεριαλιστικό επίπεδο, με αντανάκλαση και στην ελληνική πολιτική ζωή. Τμήματα του ελληνικού κεφαλαίου υποβαθμίζονται, παρότι –δίπλα σε αυτά υπάρχουν μερίδες του κεφαλαίου που βλέπουν τη θέση τους να ενισχύεται μέσα από την σχέση τους με τον ιμπεριαλισμό. Συνολικά ενισχύεται η δυνατότητα για ανέβασμα των αντιΕΕ διαθέσεων στον λαό. Ταυτόχρονα, θα ενισχυθεί η διαφοροποίηση εντός του αστικού πολιτικού προσωπικού, ανάλογα με το ιμπεριαλιστικό κέντρο στο οποίο «ακουμπά» κάθε πλευρά. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες οξύνουν τον αντικυβερνητικό τους λόγο και την κριτική στην ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ μπορούν να βοηθήσουν. Αξιοσημείωτος είναι ο θετικός λόγος του Α. Τσίπρα για τον Ομπάμα.

3. Σε αυτές τις συνθήκες αναβαθμίζεται η πολεμική απειλή στην ευρύτερη περιοχή, με άμεσο κίνδυνο να εκδηλωθούν απευθείας ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις (π.χ. Συρία) και να προετοιμαστεί παραπέρα ένας μεγάλος πόλεμος κατά του Ιράν. Μαζί με την αναβαθμισμένη παρέμβαση των ηγεμονικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία κλπ.) και οι αστικές τάξεις της περιοχής αναπτύσσουν επιθετικά σχέδια (Τουρκία αλλά και αραβικές αστικές τάξεις στη Συρία και τον Λίβανο, Ισραήλ στην Γάζα κι ευρύτερα στην Παλαιστίνη), με θύματα τους λαούς. Η νΚΑ μαζί με το ΝΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να συζητήσουν πιο συγκεκριμένα τις επικίνδυνες αυτές εξελίξεις και να δουν την παρέμβαση του κινήματος και της Αριστεράς, πολύ περισσότερο που η ελληνική αστική τάξη έχει επιλέξει τη στρατηγική συμμαχία με το κράτος τρομοκράτη του Ισραήλ.

4. Μαζί με την τρομερή όξυνση του κοινωνικού ταξικού προβλήματος στην Ελλάδα, πρέπει να υπογραμμίσουμε την μεγάλη αναβάθμιση συνολικά του δημοκρατικού προβλήματος και της κατάργησης από τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό του δικαιώματος των λαών να αποφασίζουν για το μέλλον τους. Το Μνημόνιο 3 και κάθε παραπέρα δανειοδότηση – αλυσοδέσιμο της Ελλάδας από ΕΕ και ΔΝΤ γίνεται με όρους ασφυκτικής εποπτείας, κατάργησης της λαϊκής κυριαρχίας και εικονικής αστικής δημοκρατίας, διαμορφώνοντας μία σύγχρονη χούντα κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Μια δημοκρατία υποθηκευμένη στους δανειστές και στο κεφάλαιο. Η ελληνική αστική τάξη συνειδητά εκχωρεί κομμάτια της ταξικής της κυριαρχίας και των πολιτικών αρμοδιοτήτων της σε εθνικό επίπεδο στην ευρωπαική ολοκλήρωση για να τα περιφουρήσει από τον λαό.

Πρόκειται για τομή βάθους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, στην οποία θα κινηθεί συνολικά η ΕΕ, με βάση το Σύμφωνο για το Ευρώ και το Σύμφωνο για την ανταγωνιστικότητα. Μια τομή που διαμορφώνει ένα αποκρουστικό μοντέλο ολοκληρωτικής σχεδόν εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας στην ΕΕ, στα αστικά μπλοκ των ηγεμονικών ιμπεριαλιστικών χωρών και στην Ιερή Συμμαχία των τοκογλύφων. Δεν πρόκειται για «εξάρτηση» αλλά για ουσιαστική σύμπραξη της ελληνικής αστικής τάξης, από σαφώς υποβαθμισμένες θέσεις, με το διεθνές και ευρωπαϊκό κεφάλαιο για να εξασφαλίσει την κυριαρχία της και ένα (μικρότερο) κομμάτι από την πίτα. Στο έδαφος αυτής της νέας μοιρασιάς και υπό τον περιορισμό της ύφεσης, ο ενδοαστικός ανταγωνισμός οξύνεται και θα υπάρχουν αντιπαραθέσεις (π.χ. έλεγχος τραπεζών). Βεβαίως, η αστική τάξη παραμένει ενωμένη απέναντι στην εργατική τάξη για να περάσουν τα αιματηρά πακέτα σωτηρίας του συστήματος και στη βασική της επιλογή για συμμετοχή της στις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις για τη διασφάλιση της λερδοφορίας της.

Στο πλαίσιο αυτό ο σύγχρονος κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός υποβαθμίζει ακόμα και στοιχειώδεις πλευρές της λειτουργίας της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας (π.χ. μνημόνιο σε ένα άρθρο, Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, αναίρεση της αυτοτέλειας του τοπικού κράτους), την ίδια ώρα που στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα τίθενται υπό αναστολή, από μια διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης: προληπτικές συλλήψεις, διάλυση συγκεντρώσεων από ΜΑΤ, αύρες, απόπειρα απαγόρευσης πορείας στην πρεσβεία του Ισραήλ, συλλήψεις από ασφαλίτες τις επόμενες ημέρες, παράνομες οι απεργίες, επεμβαση των Ματ στην πρυτανεία του ΑΠΘ κλπ. Ιδιαίτερα επικίνδυνη είναι η στοχοποίηση του ταξικού εργατικού κινήματος και της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς (σ. Θ. Αγαπητός και άλλοι δύο κατηγορούμενοι, 16 φοιτητές Θεσσαλονίκη). Μέσω της θεωρίας των δύο άκρων και της «καταδίκης της βίας» (δηλαδή της αντίστασης του κινήματος) γίνεται ιδεολογικό-πολιτική προετοιμασία και για απότομη αντιδημοκρατική στροφή. Στο πλαίσιο αυτό αξιοποιείται η Χρυσή Αυγή και σαν πολιτική δεξαμενή της κοινωνικής διαμαρτυρίας (για να μην πάει αριστερά) και σαν «σιδηρογροθιά» του συστήματος για να τσακίσει κίνημα και Αριστερά, με ταυτόχρονη προσπάθεια το τελευταίο διάστημα να την θέσουν υπό έλεγχο.

5. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες οι επιλογές των ηγεμονικών δυνάμεων του κεφαλαίου και του συστήματος είναι δύο και ως ένα βαθμό αλληλοσυμπληρούμενες: Καταρχήν και βασικά, αυταρχική σκλήρυνση, θωράκιση του συστήματος σε όλα τα επίπεδα, «σιδερένια φτέρνα» δηλαδή για να περάσει η άγρια επίθεση. Με ολόπλευρη στήριξη στο Σαμαρά και στο μπλοκ των «ευρωπαϊστών» για παραμονή τους στην κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, προσπάθεια ενσωμάτωσης και καθυπόταξης της λαϊκής αγωνιστικής αριστερόστροφης δυναμικής, δημιουργία συνθηκών ομαλής εμπλοκής δυνάμεων της Αριστεράς στη διαχείριση της κρίσης. Βασικός στόχος –και ως ένα βαθμό- προϋπόθεση για την επιτυχία των αστικών επιλογών είναι η ήττα και η εξουδετέρωση οποιουδήποτε απειλητικού μαζικού κινήματος και των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς.

Στο πολιτικό επίπεδο, η τάση συγκεντροποίησης της αστικής πολιτικής θα εκφραστεί με την προσπάθεια να αναδειχθεί ο Σαμαράς και η ΝΔ σε βασικό πυλώνα όλου του αστικού ευρωπαϊκού μπλοκ (εδώ και τα σχέδια για ευρύτερο αστικό ευρωπαϊκό κόμμα με πυρήνα τη ΝΔ), σε πολιτικό εκφραστή της αντικειμενικά ακροδεξιάς τρικομματικής κυβέρνησης. Αυτό, πέρα από τις αντιφάσεις που προκαλούνται από τα συγκρουόμενα επιχειρηματικά, ιμπεριαλιστικά, κομματικά και προσωπικά συμφέροντα, δημιουργεί το πρόβλημα ότι δεν αφήνει πολιτικές εφεδρείες για το σύστημα ή εναλλακτικές επιλογές (π.χ. κεντροαριστερές) από τις μέχρι σήμερα καθεστωτικές δυνάμεις. Γίνονται προσπάθειες για την αναστύλωση της κεντροαριστεράς, με ελάχιστα μέχρι στιγμής αποτελέσματα.

Στην κατεύθυνση αυτή δυναμώνει η προσπάθεια ενσωμάτωσης του ΣΥΡΙΖΑ και διαμόρφωσης όρων για μια σχετικά ομαλή εναλλαγή στη διακυβέρνηση, ως απαραίτητο όρο για την εκτόνωση, ενσωμάτωση και τελικά μεγάλη στρατηγική ήττα του ρεύματος αριστερής ριζοσπαστικοποίησης και διαφοροποίησης ευρύτερων μαζών. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμη και διαμορφώνει τους όρους για κάτι τέτοιο.

6. Η γεμάτη αντιφάσεις και αντικειμενικά αποδυναμωμένη αστική παρέμβαση, μέσα σε ένα περιβάλλον ευρύτατης κοινωνικής δυσαρέσκειας και κινητοποίησης, δημιουργεί όρους αστάθειας στο πολιτικό σκηνικό και εγκυμονεί σχετικά απότομες τροποποιήσεις, είτε προς την κατεύθυνση της αντιδραστικής θωράκισης της κυβέρνησης, είτε προς την αποσάθρωσή της, την κατάρρευσή της, τις εκλογές, με πιθανή εξέλιξη, τότε, συγκυβέρνηση της «δημοκρατικής παράταξης της Αριστεράς» και άλλων δυνάμεων, με διαχειριστικό περιεχόμενο και πρωταγωνιστή τον ΣΥΡΙΖΑ.

Κεντρικό ζητούμενο για τις δυνάμεις του συστήματος είναι να ηττηθεί και ακυρωθεί η λαϊκή κινητοποίηση και η εργατική αντίσταση, να επικρατήσει «η τάξη και ο νόμος» και στο πλαίσιο αυτό να προχωρήσουν οι όποιοι σχεδιασμοί.

Απέναντι σε αυτούς τους κινδύνους με βάση και τις υπαρκτές ριζοσπαστικές διαθέσεις ανατροπής της αντιλαϊκής εκστρατείας, εμείς παλεύουμε για ένα άλλο δρόμο, που πρέπει να τον σφραγίσει α) η ανεξάρτητη ανατρεπτική πάλη ενός πολιτικού μαζικού εργατικού – λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος, συγκροτημένου σε ανώτερο βαθμό, (β) η ανατρεπτική κοινή δράση των πρωτοπόρων δυνάμεων του κινήματος και των μαχόμενων δυνάμεων της αριστεράς, (γ) με καθοριστική την ενισχυμένη παρέμβαση και συσπείρωση της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής και σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς.

Ένα κίνημα και ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής, που θα μπλοκάρουν την εφαρμογή των μέτρων ΕΕ-ΔΝΤ, θα αρνούνται την πληρωμή του χρέους, θα απαιτούν κατάργηση των μνημονίων και έξοδο από ΕΕ, θα παλεύουν για την υπεράσπιση και την διέυρυνση των λαικώδημικρατικών κατακτήσεων και της κυριάρχης θέσης του λαού, θα ανατρέψουν τη συγκυβέρνηση και την πολιτική της «από τα κάτω» και θα μπουν σφήνα στα όποια σχέδια ενσωμάτωσης και διαχείρισης, θα ξεκαθαρίζουν ότι το ζήτημα της κυβέρνησης δε μπαίνει έξω από την πάλη για την εξουσία.

Αντιπαλεύοντας την εκλογική αναμονή και τη σεναριολογία, συμβάλλοντας σε ανώτερη πάλη, οργάνωση και πολιτικοποίηση σε όλα τα επίπεδα του υποκειμένου, κίνημα, μέτωπο και «κόμμα».

 

Β. Μέτωπα

 

Aπό τα παραπάνω προκύπτει ότι είμαστε σε μια φάση όπου ο πρώτος κύκλος της αντιπαράθεσης με την συγκυβέρνηση κλείνει και μπαίνουμε σε μια νέα φάση με νέο συσχετισμό δύναμης κι απαίτησης για ανώτερη στράτευση και σχεδιασμό από τις δυνάμεις μας. Ιδιαίτερη σημασία έχει ο σχεδιασμός μας σε όλα τα μέτωπα που παρεμβαίνει η οργάνωση να σφραγίζεται από την ενιαία – που σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πανομοιότυπη- προώθηση της βασικής γραμμής μας για την περίοδο. Συγκεκριμένα λοιπόν:

 

Β.1. Για την παρέμβαση της νΚΑ στην εργατική νεολαία

Όπως σημειώναμε και στην προηγούμενη απόφαση του ΚΣ, πλάι στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, προβάλλει κατά την γνώμη μας, το καθήκον της δημιουργίας και της δράσης , ιδιαίτερα σε μια τέτοια περίοδο , ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στις γειτονιές. Εδώ πρέπει να αποτιμήσουμε θετικά την συνεχιζόμενη επιτυχία της Εργατικής Λέσχης στην Νέα Σμύρνη και από άλλες περιοχές που λειτουργούν παρόμοια εγχειρήματα (Βύρωνας, Αργυρούπολη). Επίσης πρέπει να δούμε ότι προχωράνε οι προσπάθειες αναβάθμισης της εργατικής παρέμβασης της νΚΑ και διαμέσου της ανάληψης πρωτοβουλιών σε αυτή την κατεύθυνση ( π.χ. Εργατικό Στέκι Αλληλεγγύης στο Μαρούσι και εργατική λέσχη Καλλιθέας) ή σε περιπτώσεις που υπάρχει μια κινητικότητα γύρω από το θέμα και η στράτευση ενός δυναμικού γύρω από την λογική μας π.χ. (Περιστέρι, Κερατσίνι,Βόλος) . Επίσης οφείλουμε να συζητήσουμε στις ΟΒ την δυνατότητα τέτοιων πρωτοβουλιών και σε άλλες γειτονιές και πόλεις ανά την Ελλάδα. Τα παραπάνω, είναι προφανές ότι απαιτούν και έναν ανώτερο πολιτικό και συντονιστικό ρόλο από το Κεντρικό Συμβούλιο και το γραφείο της Οργάνωσης Νέων Εργαζομένων της Αθήνας από αυτόν που έχει ως σήμερα.

Το ξεδίπλωμα μιας τέτοιας λογικής συγκρότησης στις γειτονιές θα μπορούσε να αναπτύξει τους δεσμούς μας με τμήματα της εργατικής νεολάιας με τα οποία έχουμε αναιμική επαφή. Θεωρούμε λοιπόν, πως τώρα είναι η κρίσιμη στιγμή στην οποία υπάρχει μεγάλη ανάγκη, αλλά και τεράστιες δυνατότητες για να κάνουμε θαρρετά βήματα στην προώθηση της λογικής που περιγράφουμε. Επιδίωξη μας, είναι να εντάξουμε σε αυτήν την διαδικασία όσο το δυνατόν μεγαλύτερο τμήμα του αντικαπιταλιστικού δυναμικού, για αυτό και πρέπει καταρχήν να απευθυνθούμε στα τοπικά αντικαπιταλιστικά σχήματα και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να στηρίξουν μια τέτοια διαδικασία αλλά και σε πρωτοπόρους αγωνιστές της κάθε περιοχής, συνδικαλιστές σε τοπικά σωματεία, πρωτοπόρους εργαζόμενους της γειτονιάς κτλ. κάνοντας μία απεύθυνση σε όλο τον κόσμο που αγωνιά άμεσα και απ' ευθείας,και όχι μέσω μιας λογικής λογική συνεννόησης «κορυφών» με άλλες πολιτικές δυνάμεις (ΣΥΡΙΖΑ, αυτονομία) προτάσσοντας το πολιτικό ταξικό περιεχόμενο και την ανάγκη ύπαρξης συλλογικότητας που φιλοδοξούμε να στήσουμε.

Βασικά στοιχεία για την ανάπτυξη της δικής μας λογικής

Κατά την γνώμη μας, μόνο αν ανοίξουμε αποφασιστικά και τολμηρά την «ατζέντα» της συζήτησης μπορούμε να έχουμε και μετρήσιμα αποτελέσματα. Ζητήματα που έχουν να κάνουν με την κρίση , το ρόλο του κεφαλαίου , τους πολιτικούς υποστηρικτές του κάθε είδους, αλλά και την εκμετάλλευση, την υπεραξία και τον πλούτο που παράγει ο εργαζόμενος και φυσικά η ύπαρξη ενός σχεδίου ανατροπής δεν μπορούν να λείπουν από οποιαδήποτε προσπάθεια τέτοιου χαρακτήρα. Έτσι πιο εύκολα θα μπορέσει να αναδειχθεί ο αντιδραστικός ρόλος της ΕΕ, η προδοτική στάση του υποταγμένου συνδικαλισμού αλλά και να απαντήσουμε σε πολιτικές λογικές που περιλαμβάνουν και την γραμμή της Χ.Α. Η προσπάθεια για την ανάπτυξη εργατικών συλλογικοτήτων (λέσχες, στέκια, χώροι κτλ), λαμβάνοντα υπόψη φυσικά και τις τοπικές ιδιαιτερότητες και τους συσχετισμούς σε κάθε γειτονιά, είναι ένα εγχείρημα που φιλοδοξεί:

α)να αποτελέσει έναν πρώτο χώρο «υποδοχής» ,συγκρότησης, συλλογικής επαφής και οργάνωσης των ανέργων , ελαστικά εργαζόμενων , υποαπασχολούμενων , «μετα-φοιτητών» , διαλυμένων “αυτοαπασχολούμενων” και νεολαίας γενικότερα που στόχο θα έχει την αποτελεσματικότερη προώθηση της συλλογικής τους δράση απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου.

β)να εντάξει στην συνδικαλιστική ζωή, στην πολιτική και οικονομική πάλη για την ανατροπή της επίθεσης όλους τους εργαζόμενους της γειτονιάς.

  • Να ενταχθούν εργαζόμενοι σε υπάρχοντα σωματεία ή άλλες μορφές συλλογικής οργάνωσης που υπάρχουν στον εργασιακό τους χώρο.

  • Να «στεγασθούν» συνδικαλιστικά και συλλογικά εργαζόμενοι σε εργασιακούς χώρους χωρίς σωματεία, άνεργοι, υποαπασχολήσιμη νέα βάρδια.

  • Να συμβάλλει στην ενημέρωση για τα εργατικά δικαιώματα, στις μάχες που δίνονται σε χώρους δουλειάς, ακόμη και στην συγκρότηση σωματείων ή άλλου τύπου εργατικών δομών και συλλογικοτήτων από τα κάτω.

  • Να παίξει ενισχυτικό ρόλο στην προσπάθεια συλλογικής οργάνωσης των ανέργων.

γ)να έχει μαχητικό διεκδικητικό χαρακτήρα των αναγκών και δικαιωμάτων εργαζομένων – ανέργων τόσο απέναντι στο κεντρικό όσο και το τοπικό κράτος. Η διεκδικητική πάλη αποτελεί το κρίσιμο σημείο, το «κλειδί» για τη ανάπτυξη της λογικής μας. Γύρω από αυτήν, μπορούν να στηθούν μαχητικές συλλογικότητες, να αναπτυχθεί ταξική συνείδηση στους αγωνιζόμενους, να αρθρωθεί ένα συνολικό σχέδιο ανατροπής της επίθεσης, και όχι μια άνευρη ακολουθία «δράσεων» και άσφαιρης «κοινωνικής αλληλεγγύης». Ιδιαίτερα το τμήμα της ανεργίας και της ελαστικής εργασίας έχει ουσιαστικό ρόλο στη διεκδικητική πάλη. Διεκδίκηση των ανέργων να μην πληρώνουν δημοτικά τέλη , να έχουν δωρεάν μεταφορά με τα μέσα, εμπλοκή με το κίνημα «δεν πληρώνω» κλπ.

δ)να στέκεται δίπλα στο μαχόμενο ταξικό εργατικό κίνημα και είναι παρών σε κάθε μάχη για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης. Φιλοδοξούμε οι συλλογικότητες που περιγράφουμε, να λειτουργούν και ως «τοπικά κέντρα αγώνα», ως χώροι συνεύρεσης του πρωτοπόρου δυναμικού που δίνει την μάχη απέναντι στην αντεργατική λαίλαπα. Ταυτόχρονα, θα παίζουν τον ρόλο του «αναμεταδότη» στην γειτονιά και την τοπική κοινωνία, για όλα τα μικρά και μεγάλα ζητήματα που αφορούν τον κόσμο της δουλειάς.

ε)να προωθεί την εργατική ανατρεπτική αλληλεγγύη με ταξικό περιεχόμενο για την υπεράσπιση κάθε αδύνατου εργαζόμενου, όχι με τη λογική της φιλανθρωπίας και την ανάθεσης αλλά με την δημοκρατική ουσιαστική συμμετοχή όλων όσων εμπλέκονται σε αυτήν την διαδικασία. Καλώντας και όλη τη γειτονιά να δράσει με βάση αυτή τη φιλοσοφία σχετικά με την ταξική αλληλεγγύη , σε ευθεία αντιπαράθεση με την αστική και υποκριτική αλληλεγγύη – φιλανθρωπία που αναπτύσσουν «φιλεύσπλαχνοι» επιχειρηματίες (βλ. ΣΚΑΙ), η εκκλησία, οι δήμοι, οι ΜΚΟ κ.α.

στ)να συμβάλλει σε μια συνολική αντί - πρόταση ενός σύγχρονου λαϊκού και εργατικού πολιτισμού, μιας διαφορετικού χαρακτήρα συλλογικής αναζήτησης και επιμόρφωσης με ενεργό ρόλο όσων συμμετέχουν και όχι με ρόλο θεατή. Ενός λαϊκού πολιτισμό που η εργατική τάξη θα παράγει με δικά της μέσα με βάση τις ανάγκες και τις δικές της αναζητήσεις. Με τη δική της συμμετοχή στη καλλιτεχνική δημιουργία πέρα και μακριά από εμπορικά δίκτυα που παράγουν κέρδος προς όφελος του κεφαλαίου .

η)να προσπαθεί να καλλιεργήσει ανατρεπτική ταξική συνείδηση στους εργαζόμενους, τους άνεργους και την νεολαία με τους οποίους έρχεται σε επαφή, να αναδείξει τους πραγματικούς υπεύθυνους για την κοινωνική κατάσταση, να οργανώσει αποφασιστικά και μαχητικά την πάλη για την ανατροπή της επίθεσης, την πάλη για να πάρει ο κόσμος της δουλειάς πίσω τον κλεμμένο πλούτο που τόσα χρόνια παράγει.

θ) Η συγκρότηση των εργατικών λεσχών, έρχεται να συγκρουστεί και με την «κοινωνική επιχειρηματικότητα», που σε συνθήκες κρίσης, εμφανίζεται τόσο ως μια νέα δυνατότητα ανόδου της επιχειρηματικής δράσης, όσο και ως μια τάση ενσωμάτωσης της αυθόρμητης πολλές φορές τάσης της θιγόμενης πλειοψηφίας να συγκροτεί δομές κοινωνικής αλληλεγγύης προκειμένου να υπερβεί το πρόβλημα επιβίωσης.

 

Παράλληλα με αυτό το καθήκον, πρέπει αποφασιστικά να βάλουμε κι άλλο ένα διπλό: Πρώτο μια επιστημονική δουλειά, εν όψει μάλιστα και της συνδιάσκεψης της νΚΑ, για τη κατάσταση της νεολαίας 2,5 χρόνια μετά την είσοδος της Ελλάδας στο μνημόνιο. Αυτή η συζήτηση θα ορίσει και συγκεκριμένα καθήκοντα. Δεύτερο, στη πορεία προς την συνδιάσκεψη η νΚΑ πρέπει να πάρει μια μεγάλη πρωτοβουλία για τη συγκρότηση μιας κοινωνικόπολιτικής συσπείρωσης δυνάμεων στην νεολαία που θα τα βάζει με τον μνημονιακό μεσαίωνα και την εργοδοτική αυθαιρεσία στη πράξη. Θα ενώνει δυνάμεις στη πάλη για το μεριοκάματο και ενάντια στην απόλυση. Θα παλεύει για να σταματήσουν οι νέοι άνθρωποι να μεταναστεύουν και να χάνουν απομωνομένοι, κόντρα στο αστικό πολιτικό σύστημα και τον υποταγμένο συνδικαλισμό πολύ τους θέλεο στην αφάνεια.

 

Τέλος, ιδιαίτερη πλευρά της εργατικής δουλειάς μας πρέπει να είναι και η παρέμβαση στο νέο πεδίο και στα προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας». Τα προγράμματα αυτά αποτελούν επί της ουσίας 5μηνες συμβάσεις που συνάπτονται μεταξύ του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ και τοπικών φορέων (δήμοι) με τη διαμεσολάβηση μιας σειράς ΜΚΟ ή των τοπικών εργατικών κέντρων που παίζουν ξεκάθαρα το ρόλο πλέον του εργοδότη. Είναι συμβάσεις που συνάπτονται έξω από τα όρια ακόμη και αυτών των λειψών εργατικών δικαιωμάτων που έχουν απομείνει ( χαρακτηριστικά οι συμβασιούχοι υπογράφουν ότι δεν δικαιούνται άδειες, και ότι εξαιρούνται από κάθε συλλογική σύμβαση εργασίας) και στόχο έχουν να αντικαταστήσουν το σύνολο των εργασιακών σχέσεων στους φορείς του δημοσίου και των κοινωνικών υπηρεσιών. Γίνεται δε κατανοητό, ότι αυτή η διαδικασία πάει χέρι χέρι με τις απολύσεις και τις μετατάξεις στο δημόσιο, οι υπηρεσίες του οποίου παραχωρούνται σαν φιλέτα στους εργολάβους. Μιλάμε επί της ουσίας για σκλαβοπάζαρα εργασίας εξαιρετικά μαζικά (σε κάθε νομό αντιστοιχούν πάνω από 1000 εργαζόμενους σε τέτοια προγράμματα), που ήρθαν για να μείνουν (χαρακτηριστικά αναφέρεται, ότι ενώ τρέχουν ήδη προγράμματα στους περισσότερους νομούς, ανακοινώνονται νέα με ακόμη χειρότερους όρους εργασίας), και συγκεντρώνουν ένα τεράστιο κομμάτι της σύγχρονης εργασιακής επισφάλειας.

Η εμπειρία μας (σε Μαγνησία και Ηράκλειο κυρίως μέχρι στιγμής) έχει δείξει ότι στην «κοινωφελή εργασία» ανοίγει με αρκετές δυνατότητες ένα εξαιρετικά κρίσιμο πεδίο παρέμβασης για τις δυνάμεις μας, αλλά και ένα πεδίο αντιπαράθεσης και με τις υπόλοιπες δυνάμεις του κινήματος (αναρχία, ΚΚΕ κυρίως), που από διαφορετική σκοπιά ο καθένας, αντιλαμβάνονται την ανάγκη παρέμβασης σ’ αυτόν τον χώρο Η κατεύθυνση όσον αφορά τη συνδικαλιστική και συλλογική έκφραση που πρέπει να βάζουμε είναι από τη μια αυτή της άμεσης εγγραφής στα τοπικά σωματεία των ΟΤΑ, και παράλληλα αυτοτελούς εργατικής συγκρότησης των συμβασιούχων με την προοπτική δημιουργίας και σωματείων. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο, πως η μεγάλη πλειοψηφία των οργανωμένων δυνάμεων στους ΟΤΑ, ασχέτως από τα λεγόμενά τους δε θέλουν την εγγραφή των συναδέλφων στα σωματεία. Οι δυνάμεις μας συγκροτώντας συγκεκριμένα πλαίσια πάλης και διεκδικήσεων πρέπει να μπουν μπροστά στην αντιπαράθεση με τους νέους δουλέμπορους. Τα μέχρι τώρα δείγματα γραφής, δείχνουν πως οι υποτυπώδεις κινητοποιήσεις που λαμβάνουν χώρα, δημιουργούν τεράστια πίεση στο εργοδοτικό κομμάτι καθώς και στην ίδια τη ΓΣΕΕ, με συχνά θετικά αποτελέσματα. Αξίζει να σημειωθεί, πως έχει ιδιαίτερη σημασία η έρευνα του νομικού πλαισίου στο οποίο συγκροτούνται τα προγράμματα αυτά, μιας και πολλές φορές συναντάται το φαινόμενο, κατάφορων καταπατήσεων, εκμεταλλευόμενοι τόσο την απελπισία, όσο και την άγνοια των εργαζομένων.

 

Β.2.Για την παρέμβαση μας στο φοιτητικό κίνημα

 

Α) Αποτίμηση της δράσης μας στη σπουδάζουσα νεολαία

Στο φοιτητικό κίνημα: Η έναρξη της φετινής χρονιάς σηματοδοτήθηκε από μια σχετική επιτυχία όξυνσης του φοιτητικού κινήματος κι εμφάνισης του με πραγματικούς όρους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η εκ νέου προσπάθεια συγκρότησης των Συμβουλίων Διοίκησης με βάση το νέο νόμο να μη διεξαχθεί ομαλά, να καθυστερήσει ή και να αποτραπεί. Ταυτόχρονα σε ότι αφορά τα υπόλοιπα μέτωπα (περικοπές στη μέριμνα, σχέδιο Αθηνά, Άσυλο) με την παρουσία του το φοιτητικό κίνημα, παρά τις υποχωρήσεις και ήττες που έχει υποστεί, κρατά ακόμα ανοιχτή την έκβαση της μάχης, κάτι που θα κριθεί στην αντοχή που θα επιδείξει στα πλαίσια του αγώνα διαρκείας.

Οι οργανώσεις σπουδάζουσας κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν στο χώρο παρέμβασης τους μια ριζικά διαφορετική κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί από τις συνέπειες τις κρίσης και που έχει οδηγήσει σε μια εντελώς διαφορετική νεολαία από αυτή που μέχρι τώρα γνωρίζαμε. Διαφορετική στο επίπεδο της κοινωνικής σύνθεσης αλλά και στο επίπεδο διαμόρφωσης της κοινωνικής της συνείδησης, η οποία με πολύ πιο άμεσο τρόπο καθορίζεται στη βάση της εργασιακής της προοπτικής και στην ταύτιση της με το κομμάτι της νέας εργατικής βάρδιας. Υπό αυτό το πλαίσιο πρέπει να προσεγγίσουμε την αντίφαση που παρατηρείται μεταξύ των μαζικών φοιτητικών μπλοκ (αλλά και συνελεύσεων) εν όψει των γενικών απεργίων σε σχέση με την άμαζη πορεία και τις σχετικά πιο υποτονικές συνελεύσεις εν όψει της αυτοτελούς εμφάνισης του φοιτητικού κινήματος. Σε αυτή τη συγκυρία, το φοιτητικό κίνημα μπορεί να λειτουργήσει ως πυροδότης ευρύτερων εξελίξεων στο βαθμό που κατορθώνει να ανταποκριθεί στις ανησυχίες της σπουδάζουσας νεολαίας αλλά και να γίνεται μοχλός για τη συγκρότηση του ευρύτερου νεολαιίστικου κινήματος.

Οι οργανώσεις σπουδάζουσας της νΚΑ πατώντας πάνω στη νέα κατάσταση, ανέπτυξαν μια μεθοδολογία παρέμβασης κι απεύθυνσης στο φοιτητικό σώμα που να ανταποκρίνεται στις νέες απαιτήσεις. Η συμβολή της νΚΑ για ένα φοιτητικό κίνημα του οποίου ο προσανατολισμός να στρέφεται ενάντια στην ίδια την κυβέρνηση και την επίθεση που προωθεί αποτέλεσε τον καθοριστικότερο κρίκο που μπόρεσε να του δώσει ανάσα, τη στιγμή που ολοένα και διευρυνόμενα κομμάτια των φοιτητών αντιλαμβάνονταν την αδυναμία νίκης στα πλαίσια του «κλάδου» και μόνο. Η συμβολή αυτή κρίνεται ως καίριας σημασίας γιατί βασίστηκε στην εξής εκτίμηση: Στην παρούσα συγκυρία, η ανάπτυξη του φοιτητικού κινήματος σχετίζεται άμεσα με την εκτίμηση που έχουμε για τη δυνατότητα του να επηρεάσει γενικότερα τις εξελίξεις στην ταξική πάλη. Είναι γεγονός ότι η αντιπαράθεση κεφαλαίου-εργασίας έχει αποκτήσει πολύ οξυμμένα χαρακτηριστικά καθώς το ζήτημα του ποιος πόλος θα υπερισχύσει μέσα στον κυκεώνα της κρίσης έχει αποκτήσει κεντρική σημασία. Έτσι, φαίνεται να υποτιμάται αντικειμενικά ο αυτοτελής ρόλος του φοιτητικού κινήματος στο βαθμό που οι εξελίξεις μεταφέρονται στον πυρήνα της ταξικής πάλης, στους χώρους δουλειάς, εκεί που ζει και αναπαράγεται η εργατική τάξη. Η υπέρβαση αυτής της κατάστασης ώστε τελικά το φοιτητικό κίνημα να μην αποτελεί απλώς ένα εξάρτημα του εργατικού κινήματος, επιλύεται μέσα από τη σύνδεση του οικονομικού με τον πολιτικό αγώνα της νεολαίας καθώς η αντιπαράθεση με τις πολιτικές του κεφαλαίου σε εγχώριο και διεθνές επίπεδο θα σφραγιστεί από τις εξελίξεις μέσα στη νεολαία και από τους τρόπους με τους οποίους συνδέεται με το ευρύτερο λαϊκό κίνημα.

Για το διήμερο της ΕΑΑΚ: Η φετινή πανελλαδική διαδικασία και η επιτυχής διεξαγωγή της αποτέλεσε ένα πολύ αναβαθμισμένο στόχο για την οργάνωση καθώς τόσο η αδυναμία πανελλαδικής συνεδρίασης την άνοιξη όσο και η συνολική κατάσταση τέλματος στην οποία έχει περιέλθει η ΕΑΑΚ τα τελευταία χρόνια είχαν οδηγήσει στην όξυνση των αντιφάσεων της αντικαπιταλιστικής πτέρυγας και στην αδυναμία της να συγκροτηθεί ως τέτοια. Ταυτόχρονα η συζήτηση που αναπτύχθηκε τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια του διημέρου αποτέλεσε ένα «εργαστήρι» της πολιτικής αναζήτησης που υπάρχει στην επαναστατική Αριστερά ύστερα από τις τελευταίες εκλογές, «εργαστήρι» από το οποίο μπορούν να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα.

Καταρχάς το γενικό πρόσημο για την έκβαση του διημέρου είναι θετικό σε ότι αφορά την παρουσία και παρέμβαση της οργάνωσης μέσα σε αυτό, την οργάνωση του προδιημεριακού διαλόγου, την αναβαθμισμένη πολιτική και οργανωτική μας παρουσία. Ταυτόχρονα υπογραμμίζουμε ότι τόσο το αυτό το διήμερο, όπως και το προηγούμενο, δεν αποτέλεσε κάποια τομή σε σχέση με το παρελθόν, ούτε απαλλάσσει την ΕΑΑΚ από τις χρόνιες μεν, πιο οξυμένες από ποτέ δε, παθογένειές της, κάτι που κρίνεται ως ιδιαίτερα ανησυχητικό τη στιγμή μάλιστα που όλα δείχνουν πως όσο καθυστερεί η πολιτική «ενηλικίωση» τόσο η τελματώδης κατάσταση τείνει να πάρει χαρακτηριστικά πολιτικής και οργανωτικής διάλυσης. Η νΚΑ κατάφερε να ορίσει τη συζήτηση και να οξύνει την αντιπαράθεση κατακτώντας την ηγεμονία σε μία σειρά στόχους που είχαμε βάλει όπως τη δυνατότητα συγκρότησης αντι-κυβερνητικού φοιτητικού κινήματος, το σχέδιο για την Αριστερά κλπ. Κάνοντας συγκεκριμένα τα οργανωτικά βήματα που έγιναν, μπορούμε να κρατήσουμε την επί της ουσίας αποδοχή από το σύνολο της ΕΑΑΚ της εισήγησης και της αναγκαιότητας αυτή να αποτελεί τη βάση της θεματολογίας στο προδιημεριακό διάλογο. Η επιτυχία αυτή ήταν που έδωσε και τη μεγαλύτερη ώθηση για την κατάκτηση της ηγεμονίας καθώς μέσα από την εισήγηση άνοιξε η συζήτηση και αποτέλεσε το σημείο αναφοράς για το σύνολο των σχημάτων. Επιπλέον, ήταν η πρώτη φορά που σε πανελλαδική διαδικασία τοποθετήθηκαν το σύνολο των σχημάτων που είχαν δηλωθεί κάτι το οποίο ήρθε ως αποτέλεσμα της αναβαθμισμένης πολιτικο-οργανωτικής μας παρουσίας. Από την άλλη πρέπει να υπογραμμίσουμε την αδυναμία συμβολής μας στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας μέσα στην ΕΑΑΚ που οδήγησε στην αδυναμία εξυπηρέτησης των πολιτικών μας στόχων. Συγκεκριμένα δεν έγιναν όσα βήματα είχαμε θέσει στην επιτροπή κειμένου ώστε να αλλάξει τόσο η σύνθεση όσο και η συζήτηση που εκτυλίχθηκε, η οποία σε μεγάλο βαθμό αποσπάστηκε εντελώς από την κουβέντα των σχημάτων, ενώ και η πρόταση μας για δημιουργία ομάδας συγγραφής για την επόμενη εισήγηση δεν προχώρησε. Το συμπέρασμα το οποίο μπορούμε να εξάγουμε από το φετινό διήμερο και την παρουσία της νΚΑ σε αυτό είναι ότι απαιτείται οργάνωση σπουδάζουσας που μπορεί να θέτει στόχους για την ΕΑΑΚ με στόχο την ηγεμονία των επαναστατικών αντιλήψεων και ταυτόχρονα μπορεί να περιγράφει με σαφήνεια τον τρόπο με τον οποίο αυτοί θα επιτευχθούν. Στο βαθμό που κατακτιέται μια βαθύτερη συναντίληψη από τα μέλη της νΚΑ των στόχων αλλά και των μέσων με τα οποία θα επιτευχθούν, θα βλέπουμε προχωρήματα στην ΕΑΑΚ και τις διαδικασίες της.

Β) Βασικές κατευθύνσεις της παρέμβασης για το φοιτητικό κίνημα

Η περίοδος που ανοίγει από εδώ και στο εξής αποτελεί καμπή για το φοιτητικό κίνημα κάτι που απαιτεί από τις δυνάμεις μας αναβαθμισμένη παρουσία η οποία θα εξυπηρετεί ένα διπλό στόχο:

Από τη μία την διατήρηση των συλλόγων σε κινηματικά ενεργή κατάσταση καθώς κανένα από τα μέτωπα δεν έχουν κλείσει, κι είναι τώρα που η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας θα παίξουν τα ρέστα τους για να επιταχυνθεί η αναδιάρθρωση. Σε ότι αφορά το νόμο-πλαίσιο και την υποχρηματοδότηση η ΕΑΑΚ πρέπει να βγει με τόνο συνέχισης και μαχητικής υπεράσπισης και διεύρυνσης του δικαιώματος της νεολαίας για δωρεάν σπουδές, για πτυχία με εργασιακά δικαιώματα κλπ κλπ όπως τίθενται στην ανάλυση μας. Ταυτόχρονα πρέπει να αξιοποιήσει την περίοδο αυτή που οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις ώστε να πάρει σάρκα και οστά η οικοδόμηση του μετώπου φοιτητών-εργαζομένων-ΔΕΠ. Το μέτωπο αυτό δεν μπορεί και θα είναι βραχύβιο αν συγκροτηθεί με όρους απλής αλληλεγγύης. Αντίθετα χρειάζεται μέτωπο κοινό που βασίζεται στην κοινή επίθεση που δέχονται τα πληττόμενα στρώματα αλλά και στον κοινό εχθρό, δηλαδή την κυβέρνηση, την ΕΕ, το ΔΝΤ, το κεφάλαιο. Ακόμη χρειάζεται αναβάθμιση της παρέμβασης της ΕΑΑΚ σε ότι αφορά το Μνημόνιο 3 και την εξειδίκευση του στην εκπαίδευση (βλ. αναγνώριση πτυχίων των κολλεγίων) όπως και το σχέδιο Αθηνά το όποιο θα μπει σε εφαρμογή το αμέσως προσεχές διάστημα οδηγώντας σε απολύσεις εργαζομένων, διακοπή των σπουδών των φοιτητών, κλείσιμο ή ξεπούλημα των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Για τη νΚΑ ειδικά σε αυτή τη φάση κρίσιμο στοιχείο για να έχει ο αγώνας διάρκεια είναι να συνδέσει την πάλη για κάθε επιμέρους ζήτημα στις σχολές με μια συνολικά διαφορετική «αφήγηση» μέσα στο Πανεπιστήμιο. Με κριτήριο την υποταγή της επιστήμης και της έρευνας στις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας, χρειάζεται να διαμορφώσουμε μια πρόταση που θα αρνείται «παλιό» και «νέο» πανεπιστήμιο και θα συγκροτεί άλλη πρόταση πάνω στις αρχές του φοιτητικού-εργατικού ελέγχου, την αναδιάταξη των γνωστικών αντικειμένων βάσει της απελευθερωτικής παιδείας και την ελεύθερη πρόσβαση σε όλη τη νεολαία. Μια τέτοια πρόταση, στο βαθμό που εκλαϊκεύεται και γειώνεται με τα συγκεκριμένα προβλήματα ανάπτυξης του αγώνα, συμβάλλει ώστε να γίνει το θέμα της παιδείας υπόθεση όλης της κοινωνίας.

Από την άλλη καίρια σημασία για εμάς αποκτά η δουλειά για την οικοδόμηση του αντικαπιταλιστικού ρεύματος και μετώπου στη νεολαία. Αντιλαμβανόμενοι ότι οι δίαυλοι επικοινωνίας με τις τάσεις ανατρεπτικής αναζήτησης της νεολαίας δεν περιορίζονται στα πλαίσια των κινηματικών μαχών, αλλά περνάνε από διαφορετικούς δρόμους κρίνουμε ως αναπόσπαστο κομμάτι της παρέμβασης μας το ζήτημα της αυτοτελούς οικοδόμησης. Κάτι τέτοιο οφείλει να διαπεράσει τόσο τα σχήματα της ΕΑΑΚ (άνοιγμα της παρέμβασης τους με εκδηλώσεις, αφιερώματα κλπ κλπ) όσο και αυτοτελώς την ίδια την οργάνωση. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η πρωτοβουλία των κινήσεων από τις δυνάμεις μας με συγκροτημένο αλλά και δημιουργικό τρόπο ώστε ειδικά στο χώρο των πανεπιστήμιων που το πεδίο είναι πιο ευνοϊκό και υπάρχει ισχυρή παρουσία της ΕΑΑΚ όλα αυτά τα χρόνια να μπορέσουμε να αποκτήσουμε πιο ισχυρούς, πιο πολιτικούς δεσμούς με τη σπουδάζουσα νεολαία. Η οικοδόμηση του αντικαπιταλιστικού ρεύματος δεν αποτελεί αντιπαραθετική πρωτοβουλία ως προς τα σχήματα, ούτε μπορεί να υποκαταστήσει το ρόλο. Αντίθετα αποτελεί συστατικό στοιχείο παρέμβασης μιας σύγχρονης κομμουνιστικής οργάνωσης νεολαίας για τη συγκρότηση του επαναστατικού πολιτικού υποκειμένου.

 

B.3) Για την παρέμβασή μας στους μαθητές και το μαθητικό κίνημα

Από την αρχή της χρονιάς έχουμε θέσει υψηλούς στόχους για την παρέμβασή μας στο μαθητικό κίνημα και την δουλειά μας σε αυτό. Μέχρι στιγμής έχουμε κάποια υπαρκτά βήματα. Η συγκρότηση, με ιδρυτική συνέλευση, της Πρωτοβουλίας «Ανυπόταχτοι Μαθητές Che Guevara» και η παρέμβασή μας με όχημα την πρωτοβουλία σε διάφορες γειονιές δείχνει κάποια δυναμική. Επίσης η οργάνωση έχει σταθερές επαφές με διάφορους μαθητές, σε μια σειρά από εκδηλώσεις και ραντεβού. Παρ’ όλα αυτά πρέπει να δούμε και τις διάφορες προβληματικές που υπάρχουν. Βασικό μας πρόβλημα είναι η πανελλαδική και ενιαία δουλειά η οποία παρουσιάζει ασυνέχειες και η οργάνωση της δουλειάς μας από τις μαθητικές επιτροπές σε κάθε πόλη. Η αδυναμία να υπάρχει κεντρικός σχεδιασμός, οδηγεί στην μη ολοκληρωμένη δουλειά και στην αδυναμία συνολικής αποτίμησης της δουλειάς μας.

Βασικοί μας στόχοι στην παρέμβασή μας μέχρι το τέλος της χρονιάς είναι: 1) η δημιουργία Ανυπόταχτων Μαθητών παντού σε κάθε πόλη και κάθε γειτονιά και 2) η ενίσχυση της νΚΑ απευθυνόμενοι στα πιο πρωτοπόρα κομμάτια των μαθητών που εμπλέκονται με την πρωτοβουλία 3) η παρουσία του μαθητικού κινήματος στην ευρύτερη προσπάθεια του λαού για να ανατραπεί η επίθεση

Για να εξυπηρετήσουμε αυτούς τους στόχους πρέπει:

Α.) Να οργανώσουμε την συγκρότηση των μαθητικών επιτροπών. Η μαθητική επιτροπή πρέπει να αποτελεί μάχιμο πολιτικό όργανο της οργάνωσης που θα έχει συνολική εποπτεία τόσο σε σχέση με την παρέμβασή μας στους μαθητές όσο και σε σχέση με την υλοποίηση της γραμμής που βάζει η οργάνωση. Ως εκ τούτου η Μαθητική Επιτροπή πρέπει να είναι πιο πλατιά και μαζική. Να αποτελείται από μέλη της οργάνωσης που θα έχουν κεντρική χρέωση την δουλειά στους μαθητές, καθώς και θα έχουν μια σχετική δικτύωση και σχέση με τις τοπικές οργανώσεις στις γειτονιές. Επίσης θα πρέπει οι Μαθητικές Επιτροπές να αποτελούνται και από μέλη-καθηγητές του ΝΑΡ οι οποίοι θα έχουν και αυτοί χρέωση γύρω από το μαθητικό ζήτημα ώστε να έχουμε όσο το δυνατόν πιο σφαιρική εικόνα για την κατάσταση στα σχολεία. Στις ολομελειακές διαδικασίες της μαθητικής Επιτροπής να τις παρακολουθούν και οι μαθητές οι οποίοι είναι στην οργάνωση. Ταυτόχρονα με αυτήν την πλατιά λειτουργία της Μαθητικής Επιτροπής θα πρέπει να συγκροτείται και ένα πιο μικρό όργανο-γραφείο της μαθητικής Επιτροπής που θα συντονίζει την πανελλαδική μας δουλειά, θα δουλεύει τις αδυναμίες στην γραμμή μας, θα συνδέει την γραμμή της οργάνωσης με τις μαθητικές επιτροπές και θα έχει ευθύνη για την δημιουργία οργανώσεων μαθητών όπου αυτό γίνεται με καθοδήγηση και παρακολούθηση. Με αυτόν τον τρόπο θα υπάρχει συντονισμένος κεντρικός και ενιαίος σχεδιασμός της οργάνωσης και η παρέμβασή μας θα απλώνεται πανελλαδικά.

Β.) Την μαζική πολιτική παρέμβαση σε κάθε σχολείο για την δημιουργία ανυπόταχτων σε κάθε γειτονιά, σε όλη την Ελλάδα. Ταυτόχρονα μαζικό πολιτικό κάλεσμα για στράτευση των πρωτοπόρων μαθητών στις γραμμές της οργάνωσης και δημιουργία ΟΒ όπου αυτό είναι εφικτό.

Γ.) Άμεσα πρέπει να επεξεργαστούμε πολιτική γραμμή για τα σχολεία στην σημερινή εποχή της κρίσης. Ταυτόχρονα με την ανάλυση που απαιτείται για το «νέο σχολείο» πρέπει να προβληματιστούμε και πάνω στο ζήτημα του προγράμματος πάλης και των μορφών οργάνωσης του μαθητικού κινήματος, την κατάσταση της μαθητιώσας νεολαίας την εποχή της κρίσης,τις αναζητήσεις τους.

Δ.) Την κινηματική μας παρουσία σε κάθε κινηματικό γεγονός με πανό της πρωτοβουλίας, κάλεσμα σε αυτήν, παρουσία και στήριξη των μπλοκ

Ε.) Η νΚΑ και η μαθητικές επιτροπές πρέπει, ειδικά στα πρώτα βήματα της παρέμβασής μας να έχει στενή σχέση και επαφή με τις πρωτοβουλίες όπου αυτές συγκροτούνται και συνεδριάζουν. Η καθοδήγηση της δουλειάς στους μαθητές είναι ιδιαίτερα κομβικής σημασίας. Τα χαρακτηριστικά που θα έχει η πρωτοβουλία, ο πολιτικός της λόγος και η δράση της αποτελούν στοιχεία κομβικής σημασίας για εμάς.

 

 

Β.4) Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Στο πλαίσιο των συνολικότερων πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων ο ρόλος και η σημασία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ παραμένει εξαιρετικά σημαντικός. Παρά τα σημαντικά προβλήματα και τις δυσκολίες της άλλωστε παρά το πλήγμα που φαίνεται να έχει δεχτεί από τις εκλογές και μετά, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εμφανίζει αξιοσημείωτη αντοχή. Αποτελεί την κύρια δύναμη της «εκτός των τειχών» αριστεράς, με αναφορά σε αυτήν χιλιάδων αγωνιστών και εκτίμηση στην βάση των δυνάμεων της ρεφορμιστικής αριστεράς. Αποτελεί πόλο εκφοράς ενός πολιτικού λόγου, με σημαντικά στοιχεία τόσο τακτικά όσο και στρατηγικά, για την κρίση και την κατάσταση στην Ελλάδα που πέρα από τις ομολογουμένως σημαντικές αδυναμίες και αντιφάσεις εντός του αποτελεί αναγκαίο στοιχείο για τη δυνατότητα συγκρότησης εναλλακτικού αντικαπιταλιστικού δρόμου. Ένα πολιτικό δια ταύτα το οποίο οφείλουμε να σημειώσουμε ότι δεν εκφράζεται με συγκροτημένο και συνεκτικό τρόπο από κανέναν άλλο πολιτικό χώρο της αριστεράς και του ευρύτερου αντικαπιταλιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Παρόλα αυτά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μπορεί να μείνει στάσιμη, ειδικά σε μια περίοδο που οι απαιτήσεις αναβαθμίζονται. Εδώ υπάρχει ανάγκη να εκτιμήσουμε και να διακρίνουμε τις αντιλήψεις -πέρα από τη δική μας που θεωρούμε ότι ακουμπάει και συγκινεί και ένα σημαντικό κομμάτι ανένταχτων αγωνιστών του εγχειρήματος- και τις άλλες αντιλήψεις/σχέδια που έχουν συγκροτηθεί από τις υπόλοιπες οργανωμένες δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να κατορθώσει να συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των αγώνων έτσι ώστε αυτοί να μετασχηματίζονται σε πιο μαχητική, αντικαπιταλιστική, αποτελεσματική κατεύθυνση, επιχειρώντας παράλληλα να αναβαθμιστεί/μετασχηματιστεί και η ίδια εντός αυτών. Σε μια τέτοια βάση κρίνουμε ότι απαιτείται μια ηγεμονική παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής γραμμής για να αναζωογονηθεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και να προχωρήσει πιο αποφασιστικά. Σημαντικός σταθμός σε αυτή την κατεύθυνση θα αποτελέσει και η Συνδιάσκεψη του μετώπου που θα πραγματοποιηθεί τους πρώτους μήνες του 2013.

 

Το ΝΑΡ και η ν.Κ.Α. θα επιχειρήσουν να δώσουν αυτή τη μάχη οργανωμένα το επόμενο διάστημα τόσο σε πολιτικό όσο και οργανωτικό επίπεδο. Βασικά σημεία που από τώρα μπορούμε και ξεχωρίζουμε:

α) ενίσχυση-αναβάθμιση του αντικαπιταλιστικού προγράμματος, σύνδεσή του με το κίνημα και τις ανάγκες εργαζομένων και λαού. Πλάι στο ζήτημα της επιβίωσης πρέπει να αναδειχθεί με άλλη βαρύτητα το πρόβλημα του πολιτικού συστήματος και της δημοκρατίας.

β) σύνδεση τακτικής-στρατηγικής από επαναστατικές θέσεις, δηλαδή σύνδεσης του προγράμματος με το ζήτημα της εξουσίας. Η Συνδιάσκεψη πρέπει να επαναβεβαιώσει στις σημερινές συνθήκες και όσο είναι δυνατό να ενισχύσει την αντίληψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τον επαναστατικό δρόμο προσέγγισης και κατάκτησης της εξουσίας. Κρίσιμο ζήτημα εδώ αποτελεί η στάση απέναντι στο πρόβλημα της κυβέρνησης και η οριοθέτηση από τις κυβερνητικές προτάσεις διαχείρισης.

γ) Να υπερασπίσουμε και να αναπτύξουμε το περιεχόμενο και τα μέσα οικοδόμησης του αντικαπιταλιστικού μετώπου. Να γίνει στην πράξη μαζική πολιτική γραμμή, που απευθύνεται με πρωτοβουλίες προς τον ευρύ κόσμο της αριστεράς, τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος, τις τάσεις αριστερής διαφοροποίησης σε ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ.

δ) Την οριοθέτηση μας απέναντι στον ανερχόμενο σήμερα ρεφορμιστικό πόλο (ΣΥΡΙΖΑ) αλλά και το ΚΚΕ. Την κατάκτηση μιας βαθύτερης πολιτικής κριτικής από «αριστερά», και παράλληλα τους δρόμους και συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ενωτικής τακτικής.

ε) Την συστηματική ανάπτυξη και αναβάθμιση της λογικής του αγωνιστικού μετώπου ρήξης ανατροπής

στ) στο εργατικό κίνημα, στην ανάγκη ανεξάρτητου κέντρου αγώνα σε ρήξη με ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ και στη συμβολή όλων στην αριστερή ταξική πτέρυγα

ζ) Στο ξεκαθάρισμα του χαρακτήρα της αντιφασιστικής πάλης και της σχέσης της με τον αγώνα για τις δημοκρατικές και λαϊκές ελευθερίες της εποχής μας.

η) να γίνουν βήματα στην ανάπτυξη της γενικότερης αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής φυσιογνωμίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

 

Σημαντικό στοιχείο μεθοδολογίας για την υπηρέτηση των παραπάνω είναι να υιοθετήσουμε από τη μεριά μας και να κατορθώσουμε να μεταλαμπαδεύσουμε και στο εγχείρημα - ή έστω σε μια ικανή, σημαντική πλειοψηφία του- μια λογική τομής και όχι διαχείρισης: τομή στην πολιτική γραμμή και την επάρκειά της, στη σύνδεση των άμεσων στόχων με την επαναστατική προοπτική, στην κοινωνική – εργατική δικτύωση, στη δημοκρατική συγκρότηση, στο ρόλο των συνελεύσεων και των μελών, στην υπεράσπιση του ενιαίου χαρακτήρα του μετώπου και όχι στην εργαλειακή του αντιμετώπιση από τις οργανώσεις – μέλη του. Ιδιαίτερα όσον αφορά τα βήματα στο πεδίο της δημοκρατικής συγκρότησης θέλουμε από τώρα και μέχρι τη συνδιάσκεψη να υπάρξει σαφής μεταστροφή της κατάστασης όχι μόνο στο πλαίσιο μιας εσωστρεφούς συζήτησης αλλά μέσα από αλλαγές στην ίδια τη ζωή του εγχειρήματος. Έτσι το αμέσως επόμενο διάστημα, παίρνουμε κατ’ αρχήν μέτρα ως νεολαία στα πεδία που μας αφορούν άμεσα:

 

  • Με ευθύνη του γραφείου του ΚΣ θα υπάρξει άμεσα πρόγραμμα δράσης που θα αφορά τη δημιουργία κλαδικών επιτροπών στα πανεπιστήμια αλλά και ομάδων δουλειάς και τμημάτων στη «νεολαία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ», όσον αφορά ζητήματα ανεργίας, πολιτισμού και γενικότερης προπαγάνδας εντός του νεολαίστικου ριζοσπαστισμού.

  • Μαζί και με το ΝΑΡ δίνουμε αποφασιστικά τη μάχη για την αναδιοργάνωση του πανελλαδικού ιστού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Από το κομμάτι των οργάνων και της δουλειάς της κάθε επιτροπής, μέχρι αυτό της πανελλαδικής τους διασύνδεσης και επικοινωνίας, τη δημιουργία νέων επιτροπών (κυρίως κλαδικών) κλπ.

  • Αναβαθμίζουμε την πολιτική παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και κεντρικά και σε κάθε γειτονιά ή κλάδο. Πέρα από εκδηλώσεις και άλλες τέτοιες παρεμβάσεις, πρέπει οι συνελεύσεις να συμφωνήσουν σε σχέδια παρέμβασης στο χώρο για την προώθηση του αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής, για την ανάπτυξη της πάλης και της αλληλεγγύης, της ιδεολογικής αναζήτησης σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση κλπ.

  • Δίνουμε χαρακτήρα εξωστρέφειας στην πορεία προς την Συνδιάσκεψη. Η ίδια η επεξεργασία των θέσεων και του προγράμματος πρέπει να έχει το στοιχείο της εξωστρέφειας και της λαϊκής συμμετοχής. Δεν θέλουμε μια διαδικασία διαμόρφωσης εσωοργανωτικών συσχετισμών.

 

Β.5) Για την παρέμβασή μας στο «δημοκρατικό ζήτημα»

Η υπερψήφιση από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ του τρίτου Μνημονίου συνοδεύεται από ένα όργιο καταστολής και τρομοκράτησης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Τα ΜΑΤ επιτίθενται με δολοφονικό τρόπο σε κάθε διαμαρτυρία και διαδήλωση, πραγματοποιούνται εκατοντάδες προληπτικές προσαγωγές και συλλήψεις ακόμα και βασανιστήρια όπως στους δεκαπέντε αγωνιστές που συνελήφθησαν στην αντιφασιστική μοτοπορεία ενώ ο Δένδιας προσπαθεί να προωθήσει χουντικής έμπνευσης νόμο με στόχο την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Τα γεγονότα στην Θεσσαλονίκη με τις συλλήψεις του συντρόφου Αγαπητού των δύο εργαζόμενων στους ΟΤΑ, οι διαρκείς εισβολές των ΜΑΤ στο ΑΠΘ με συλλήψεις εργαζομένων και φοιτητών, αποτελούν συνέχεια του κατασταλτικού σχεδιασμού της κυβέρνησης. Είναι φανερό ότι τα μοναδικά στηρίγματα της κυβέρνησης είναι οι σιδερόφρακτες δυνάμεις καταστολής και οι παρακρατικές φασιστικές συμμορίες που συμπληρώνουν αυτό το ρόλο.

Η Χρυσή Αυγή  στηρίζει την πολιτική της κυβέρνησης, υπερασπίζεται το κεφάλαιο και τα αφεντικά ενώ έχει προχωρήσει σε δεκάδες δολοφονικές επιθέσεις σε όλη την Ελλάδα με στόχο μετανάστες, αγωνιστές του κινήματος, ομοφυλόφιλους και οποιοδήποτε δεν ανταποκρίνεται στα φασιστικά πρότυπα. Η ατιμωρησία της Χρυσής Αυγής και η εξόφθαλμη συνεργασία της με την αστυνομία για την πραγματοποίηση των πογκρόμ δημιουργούν κλίμα τρόμου καταρχήν στα θύματα της, στους μετανάστες κυρίαρχα , στους αγωνιστές του κινήματος και της Αριστεράς αλλά και στην κοινωνία. Το αποκρουστικό πρόσωπο του Νόμου και της Τάξης κάνει την εμφάνιση του, βγαίνουν στην επιφάνεια τα πιο αντιδραστικά, καθυστερημένα πολιτικά και κοινωνικά, κομμάτια, που είχαν περιθωριοποιηθεί από το κίνημα σε όλη την μεταπολίτευση.

Είναι ξεκάθαρο ότι σ’ αυτή την συγκυρία, η παρέμβαση στο μέτωπο των δημοκρατικών ελευθεριών, η πάλη ενάντια στην καταστολή των εργατικών και κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων, η σύγκρουση με τις φασιστικές συμμορίες αποτελούν καθοριστικές πλευρές της καθημερινής δράσης μιας επαναστατικής κομμουνιστικής οργάνωσης. Σ΄ αυτή την κατεύθυνση θεωρούμε ότι μπορεί να έχει κομβικό ρόλο η δημιουργία μιας πανελλαδικής Κίνησης για την διεκδίκηση των λαϊκών ελευθεριών στην εποχή μας, για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και την αντιφασιστική πάλη.Το ΝΑΡ και η νΚΑ, μαζί με τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλες πολιτικές δυνάμεις και ρεύματα της μη ενσωματωμένης Αριστεράς, καλούνται να συμβάλουν σε αυτή. Η αναγκαιότητά της προκύπτει από την απότομη επιτάχυνση της γενικευμένης επίθεσης του κεφαλαίου, των κυβερνήσεών του, της ΕΕ, του ΔΝΤ και γενικότερα των αστικών υπερεθνικών οργάνων, λόγω της ιστορικής κρίσης του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, στα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων και των εκμεταλλευόμενων λαϊκών στρωμάτων, που συνοδεύεται από μια απότομη αντιδραστική αντιδημοκρατική, κατασταλτική και καταπιεστική πολιτική. Η τάση αυτή είναι γενικότερη, μόνιμη και διαρκείας και αφορά ολόκληρη την εποχή, αλλά οξύνεται ιδιαίτερα στα πλαίσια της ιστορικής περιόδου που ζούμε, ειδικά στη χώρα μας και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εργαζόμενοι, λαός και νεολαία βρίσκονται αντιμέτωποι με μια τετραπλή τρομοκρατική επίθεση: κρατική – κυβερνητική, από την ΕΕ και τους υπερεθνικούς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, εργοδοτική, φασιστική.

 

Η πάλη της οργάνωσης για το δημοκρατκό ζήτημα δεν εξαντλείται βέβαια στην συγκρότηση της Κίνησης αλλά πρέπει να απλώνεται σε κάθε πτυχή της δράσης της. Αυτή τη στιγμή δοκκιμάζονται τα αντανακλαστικά μας σε μια σειρά από περιπτωσεις. Δοκιμαστηκαν στην περίπτωση του σ. Αγαπητού και ανατποκριθήκαμε. Πήραμε πλατιες πρωτοβουλίες, ακόμη και σε διεθνές επίπεδο που θωράκισαν το σύντροφό μας. Δοκιμάζονται αυτή τη στιγμή στο ΑΠΘ. Θα καταφέρουμε να πάρουμε μια πλατια πρωτοβουλία γυρω από το άσυλο και το δικαίωμα στην απεργία; Είναι κρίσιμη πλευρά που πρέπει να υλοποιηθεί.

 

Γ) Η νεολαία ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ μπροστά στην συνδιάσκεψή της

 

Γ.1. Το Κεντρικό Συμβούλιο αποφασίζει την έναρξη των διαδικασιών προς την 3η συνδιάσκεψη της νΚΑ που θα λάβει χώρα στις 1-2-3 Μάρτη του 2013. Με τη συγκρότηση νέας επιτροπής θέσεων και την ευθύνη και έγκριση του Κ.Σ και του Γραφείου του Κ.Σ., μέχρι το τέλος του χρόνου, θα δημοσιευτούν οι θέσεις και θα ξεκινήσει ο δίμηνος διάλογος.

Το Κεντρικό Συμβούλιο εκτιμά ότι η διεξαγωγή της Συνδιάσκεψης μέσα σε αυτό το χρονικό πλαίσιο είναι ταυτόχρονα επιτακτική, πολιτικά και οργανωτικά χρήσιμη και βοηθητική, αλλά και οργανωτικά και πολιτικά εφικτή. Για το λόγο αυτό και θεωρεί ως βασικό στόχο τη διενέργεια της συνδιάσκεψης αλλά και τον γόνιμο και αποφασιστικό πολιτικό διάλογο τόσο πριν όσο και κατά τη διεξαγωγή της, για τον οποίο οφείλουν να εργαστούν όλα τα μέλη και τα στελέχη της οργάνωσης.

 

1. Στόχοι της συνδιάσκεψης:

Τρία χρόνια μετά το προηγούμενο συνέδριο της οργάνωσης, εκτιμούμε ότι η σημερινή συγκυρία καθιστά πιο αναγκαία από ποτέ την πολιτική διαδικασία της συνδιάσκεψης. Αυτό όχι μόνο για την, εξαιρετικά κρίσιμη και σήμερα, πολιτική και οργανωτική ενίσχυση και ανασυγκρότηση της οργάνωσης και την υλοποίηση μιας από τις βασικές δημοκρατικές διαδικασίες εντός μιας κομμουνιστικής οργάνωσης που είναι οι συχνές διεξαγωγές συνεδριακών ή συνδιασκεψιακών διαδικασιών.

Η σημερινή εποχή, αναμφισβήτητα διαφέρει αισθητά από το Φλεβάρη του 2010. Τότε, βρισκόμασταν στις πρώτες φάσεις εξάπλωσης της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα και στην περίοδο των πρώτων αντεργατικών μέτρων που προωθούσε η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ενώ σαν πολύ πρόσφατη κληρονομιά είχαμε την τριετία των μεγάλων νεολαιίστικων αγώνων, από το φοιτητικό κίνημα του 06-07 μέχρι το Δεκέμβρη του 2008. Σήμερα, τα τρία αυτά χρόνια έχουν σημαδευτεί από την συντριπτική και ολοκληρωτική επίθεση του κεφαλαίου, και την καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου της κοινωνίας αλλά και από τις τεράστιες μάχες που έχει δώσει και συνεχίζει να δίνει ο λαός και η νέα γενιά. Από την άλλη, εκτιμούμε ότι πολλές από τις εκτιμήσεις και αναλύσεις που είχαμε κάνει τότε, εμφανίζονται σήμερα ακόμα πιο γλαφυρά, κάνοντας όμως αναγκαία μια σύγχρονη ή επικαιροποιημένη προσέγγισή τους.

Σαφώς, αυτή η νέα κατάσταση είναι αντιφατική και σύνθετη. Το νέο τοπίο που έχει διαμορφωθεί, φέρνει τη νέα γενιά μπροστά σε ένα πολύ χειρότερο παρόν και σε ένα εφιαλτικό μέλλον. Την ίδια στιγμή, το διαρκώς εκρηκτικό υπόβαθρο της ελληνικής κοινωνίας έχει φέρει στιγμές πρωτόγνωρου λαϊκού ξεσηκωμού και είναι καθαρό ότι το στοίχημα δεν έχει ακόμα κριθεί. Ή οι δυνάμεις του κεφαλαίου, οι ντόπιες και διεθνείς τρόικες θα οδηγήσουν την εργατική τάξης και ολόκληρες γενιές νέων ανθρώπων στον όλεθρο και την εξαθλίωση, ή η πάλη του λαού και της νεολαίας θα ανοίξει ένα νέο επαναστατικό δρόμο.

Υπό αυτό το πρίσμα, γίνεται ξεκάθαρη η τεράστια σημασία που έχει η συνδιάσκεψη της νΚΑ, ώστε να μπορέσει να μελετήσει και να κατανοήσει σε βάθος τη νέα κατάσταση και τις τάσεις και δυναμικές που αναπτύσσονται στη νεολαία, να αποτιμήσει τις μάχες των τελευταίων χρόνων και να αναζητήσει τους δρόμους παρέμβασης μέσα σε αυτές τις νέες συνθήκες.

 

.Βασικοί άξονες

Οι βασικοί άξονες της συνδιάσκεψης της νΚΑ δεν είναι άσχετοι με το συνολικό προγραμματισμό των τελευταίων ετών, τόσο της νΚΑ όσο και του ΝΑΡ. Κατανοούμε ότι οφείλει να διαδραματίσει ένα συγκεκριμένο πολιτικό και οργανωτικό σκοπό και κρατάμε τον πολύτιμο διάλογο, τα ντοκουμέντα και τις αποφάσεις των πανελλαδικών σωμάτων για την κρίση και το επαναστατικό υποκείμενο που προηγήθηκαν, ενώ συμμετέχουμε στο διάλογο προς το 3 συνέδριο του ΝΑΡ (βλ. και σχετική απόφαση της Π.Ε.). Έτσι, επιδιώκουμε η συνδιάσκεψη να αναδείξει ειδικότερες πλευρές που σχετίζονται με τη νεολαία στην εποχή της κρίσης, τη δυναμική, τα όρια και την ανάγκη ενδυνάμωσης και ανασυγκρότησης του νεολαιίστικου κινήματος, την αναζήτηση απαντήσεων σε συγκεκριμένα ερωτήματα και αντιφάσεις που παρουσιάστηκαν στους αγώνες των τελευταίων ετών, την αποτίμηση της πορεία της νΚΑ και τα βήματα στην πολιτική και οργανωτική αναβάθμιση της σε μια μαζική σύγχρονη κομμουνιστική οργάνωση νεολαίας.

Με γνώμονα τα παραπάνω αναγνωρίζουμε ορισμένους κεντρικούς άξονες, για συζήτηση και απόφαση, που επιδιώκουμε να καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τόσο τις θέσεις όσο και το διάλογο.

1. Ο θαυμαστός νέος κόσμος της κρίσης. Η νέα γενιά στο περιθώριο

  • Η σημερινή φάση της αντιλαϊκής επίθεσης

  • Η Ελλάδα του μνημονίου και η νέα γενιά

  • Σύνθεση της σύγχρονης νεολαίας (στοιχεία απασχόλησης, εκπαίδευσης, συνθήκες εργασίας, στράτευση, μετανάστευση κ.α.)

  • Αλλαγές στην εκπαίδευση, την εργασία. Κρατικός- εργοδοτικός αυταρχισμός, εκφασισμός του πολιτικού συστήματος, ρατσισμός, περιβαλλοντική καταστροφή, διάλυση της συλλογικότητας κ.α.)

  • Τάσεις στη νέα γενιά (αντιφατική ριζοσπαστικοποίηση, αναζήτηση ταυτότητας και συλλογικότητας, τάσεις υποταγής και τάσεις χειραφέτησης, φασισμός)

 

2. Για την ανασυγκρότηση του νεολαιίστικου κινήματος. Η νέα γενιά πρωταγωνιστής, στο πλευρό του εργατικού λαϊκού κινήματος.

  • Η νεολαία καθοριστικός κρίκος για την ανατροπή της βαρβαρότητας. Η νεολαία ως πεδίο και στοίχημα για την αλλαγή των συσχετισμών.

  • -Για την ανασυγκρότηση και ενδυνάμωση του κινήματος της νεολαίας. Αποτίμηση των αγώνων των προηγούμενων ετών

  • Φοιτητικό κίνημα. (Πολιτική γραμμή- Ανασυγκρότηση των μορφών οργάνωσης- Πρόταση μας- ΕΑΑΚ κ.α.)

  • Μαθητικό κίνημα (Εκτίμηση της κατάστασης- Πρόταση για το κίνημα- Πρωτοβουλίες μας)

  • Εργαζόμενη νεολαία (Εργατικό κίνημα- Σωματεία- Ανεργία- Πρωτοβουλίες)

  • Ευρύτερες κινηματικές προσπάθειες (πρωτοβουλίες σε γειτονιές- εργατικές λέσχες, επιτροπές, πρωτοβουλίες αλληλεγγύης)

  • Αντιφασιστική πάλη, πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα

  • Κίνημα στο στρατό

  • Νέος διεθνισμός. Η διεθνής διάσταση των σύγχρονων αγώνων. Πρωτοβουλίες διεθνούς συμπόρευσης

  • Για μια πολιτικοκοινωνική πρωτοβουλία για την οργάνωση και την πάλη της νέας γενιάς

 

3. Η νΚΑ. Με μια μαζική οργάνωση νεολαίας προς το σύγχρονο κόμμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

  • Η νΚΑ στη νέα εποχή. Η κομμουνιστική στράτευση της νέας γενιάς στον καιρό της κρίσης και της εξέγερσης

  • Αποτίμηση των τελευταίων ετών

  • Αυτοτελής παρέμβαση της νΚΑ (έντυπο, λέσχη, φεστιβάλ, ιδεολογική δουλειά, κάμπινγκ)

  • Σχέση ΝΑΡ- νΚΑ

  • -Αρχές λειτουργίας. Μέλη

  • Για την αποφασιστική ενίσχυση της νΚΑ

 

Γ. Πορεία προς τη συνδιάσκεψη

Από τη σημερινή απόφαση, ξεκινά η πορεία προς τη συνδιάσκεψη. Μέσα στο Δεκέμβρη συγγράφονται οι θέσεις ενώ παράλληλα οι αποφάσεις, οι συζητήσεις των Κ.Σ. και όλων των οργάνων, αλλά και κομμάτια των θέσεων παρουσιάζονται και συζητούνται σε οργανώσεις βάσεις. Στις 22 Δεκέμβρη εγκρίνονται από νέο Κεντρικό Συμβούλιο οι θέσεις και εκλέγεται οργανωτική επιτροπή για το συνδιάσκεψη. Σε αυτή τη συνεδρίαση λαμβάνονται περαιτέρω πολιτικές και οργανωτικές αποφάσεις για συνδιάσκεψη και το διάλογο που θα προηγηθεί. Πρόσθετα, στις αρχές του 2013 επιδιώκουμε πανελλαδικό γύρο εκδηλώσεων της νΚΑ με αφορμή την συνδιάσκεψή της, για την πολιτική και οργανωτική ενίσχυση της δουελιάς μας

Το διάστημα μέχρι τη συνδιάσκεψη δε θα είναι κενός πολιτικό χρόνος. Αντιθέτως επιδιώκουμε, το επόμενο διάστημα να καθοριστεί από την κλιμάκωση της μάχης ενάντια στην κυβέρνηση και την τρόικα. Δεν μπορούμε επομένως, παρά να κάνουμε όλοι μια μεγάλη συλλογική προσπάθεια ώστε η προετοιμασία για τη συνδιάσκεψη να μην εμποδίσει ούτε και εμποδιστεί από τις εξελίξεις αυτές. Άλλωστε για τη νΚΑ και το ΝΑΡ, η αντιφατική και γεμάτη καθήκοντα πραγματικότητα αποτελεί το καλύτερο εργαστήρι που συνεχώς τροφοδοτεί τις σκέψεις και τις αναλύσεις μας και στο οποίο κρίνονται οι προσπάθειές μας. Τα όργανα της νΚΑ, αλλά και κάθε σύντροφος θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους.

 

Γ2. Η δουλειά μας γύρω από τις λέσχες των αναιρέσεων

Αποτιμώντας την ως τωρα φετινή μας δράση προκύτπει ότι οι λέσχες των αναιρέσεων μπορούν να γίνουν βασικό εργαλείο για την δουλειά μας. Όπως γράφαμε και ένα προηγούμενο διάστημα θέλοντας να επικοινωνήσουμε και με ευρύτερο κόσμο τη δουλειά μας στο συγκεκριμένο πεδίο : «Η Λέσχη των Αναιρέσεων, αποτελεί εκπεφρασμένο στόχο της ν.Κ.Α. εδώ και καιρό, που πλέον παίρνει σάρκα και οστά σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις προσεχώς. Πρόκειται για μια φιλόδοξη προσπάθεια δημιουργίας χώρων που να μπορούν να στεγάσουν πολλαπλές δραστηριότητες με στόχο να ανέβει το γενικό πολιτιστικό – μορφωτικό επίπεδο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και ευρύτερων κομματιών της νεολαίας και των εργαζομένων και να η ενισχυθεί η αναγκαία αντεπίθεση απέναντι στις αστικές συστημικές αξίες και τον κυρίαρχο πολιτισμό. Να διαμορφωθεί μια νέα πολιτιστική και θεωρητική πρωτοπορία. Να υπάρξει αλληλεπίδραση με τους νέους δημιουργούς και το έργο τους, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να στεγάσουν τις δραστηριότητες και τις αναζητήσεις τους, αναδεικνύοντας και διαμορφώνοντας νέες πολιτιστικές τάσεις και καλλιτεχνικά ρεύματα. Οι Λέσχες Αναιρέσεις θέλουμε να είναι μια πολύπλευρη διαδικασία που να συνδέονται με το φάσμα δραστηριοτήτων της εξώστρεφης παρέμβασης και προπαγάνδας της οργάνωσης (φεστιβάλ, κάμπινγκ, έντυπο) . Να αποτελέσουν έναν χώρο ανοιχτό στη δημιουργία του δικού μας πολιτισμού και την άρθρωση της δικής μας απάντησης. Ένα χώρο φιλόξενο στην αναζήτηση, την πληροφόρηση, την γνώση, την θέση, την άποψη και τον διάλογο, την καινοτόμα δράση. Δημιούργημα της εποχής της κρίσης, που να μπορεί να συγκρουστεί με τη λογική της εμπορευματοποίησης και της θυσίας όλων στο βωμό του κέρδους. Να στεγάσει μια σειρά δραστηριοτήτων και ψυχαγωγίας με τρόπο οικονομικά προσιτό σε νέους (που πλειοψηφικά αυτή τη στιγμή δοκιμάζονται υλικά/οικονομικά), ώστε να συμβάλλει στην καλλιέργεια του πνεύματος αλληλεγγύης, της συλλογικότητας, της νέας εργατικής ηθικής και του νεολαιίστικου ριζοσπαστισμού.»

Όντως μετά από ένα μεγάλο διάστημα προετοιμασίας έχουμε τα εξής: Εδώ και κοντά ένα χρόνο τα νέα μας γραφεία στη Θεσσαλονίκη προσπαθούν να υπηρετούν τη λογική της Λέσχης τόσο σε επίπεδο χώρου όσο πολύ περισσότερο σε επίπεδο διαδικασίας ενώ στην Αθήνα, εδώ και μια εβδομάδα λειτουργεί πέρα από τα γραφεία μας, ένας όμορφος, ανακαινισμένος από τη δουλειά και τον κόπο των μελών μας, χώρος με αποκλειστική λειτουργία αυτή της «Λέσχης Αναιρέσεις». Ποια είναι αυτή η λειτουργία έτσι όπως την έχουμε σκιαγραφήσει μέχρι τώρα;

  • Οι Λέσχες Αναιρέσεις αποτελούν πρωτοβουλία, μέσο, όπλο της οργάνωσης. Η οργάνωση με πανελλαδικό τρόπο με ευθύνη κατ’ αρχήν του ΚΣ, του γραφείου του αλλά και κάθε οργάνου και διαδικασίας της, οφείλει έγκαιρα και στοχευμένα να προγραμματίζει τον τρόπο με τον οποίο θα μπαίνουνι συγκεκριμένες κατευθύνσεις για τη δουλειά μας στις Λέσχες.

  • Οι Λέσχες Αναιρέσεις όμως θέλουμε να αποτελούν όσον αφορά την ίδια την υλοποίηση των κατευθύνσεων που βάζουμε έναν τόπο συνάντησης των δικών μας δυνάμεων με αγωνιστές από τα σχήματα και τα μετωπικά εγχειρήματα που παρεμβαίνουμε αλλά και πρωτοπόρους αγωνιστές του νεολαίστικου κινήματος που να γίνονται συμμέτοχοι. Θέλουμε να αποτελούν πεδίο που θα δραστηριοποιούνται και σύντροφοι από το ΝΑΡ οι οποίοι μπορούν να συμβάλλουν και συνολικά από αγωνιστές μεγαλύτερων γενιών. Να αποτελούν μια διαδικασία που ολοκληρώνεται μόνο όταν την παίρνουν πάνω τους ευρύτερα κομμάτια από αυτά που μέχρι στιγμής αποτελούν την οργάνωσή μας.

  • Έτσι συγκροτούμε ομάδες εργασίας και σεμινάρια τόσο όσον αφορά την καλλιτεχνική δημιουργία και τη συζήτηση περί τέχνης και κοινωνίας/πολιτικής όσο και τη μαρξιστική θεωρία, την ιστορία, τη ριζοσπαστική διανόηση. Συγκροτούμε τις οργανωτικές επιτροπές των Λεσχών που λειτουργούν με πολιτικούς υπευθύνους από τα καθοδηγητικά όργανα και υπευθύνους από τις οβ με καθήκον να ελέγχουν την αποτελεσματική οικονομική λειτουργία, να συντονίζουν την υλοποίηση των κατευθύνσεων της οργάνωσης εμπλουτισμένες και αναδιαμορφωμένες από τη συμμετοχή ευρύτερου κόσμου και να συντονίζουν τις διάφορες διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα εντός των Λεσχών. Στις οργανωτικές επιτροπές προκρίνουμε και τη συμμετοχή συντρόφων που μπορούν να συμβάλλουν σε συγκεκριμένα πεδία. Επίσης κατανέμουμε συγκεκριμένες αρμοδιότητες: υπεύθυνοι κτηρίου, οικονομικών, επικοινωνίας, βαρδιών κλπ. Πλάι στην οργανωτική επιτροπή και τη σχέση αμιγώς της οργάνωσης με τις Λέσχες συγκροτούμε πλατιές συνελεύσεις των Λεσχών όπου επιδιώκουμε και στοχευμένα να συμμετέχουν αγωνιστές όπως τους περιγράψαμε παραπάνω, στις οποίες θα παρουσιάζονται οι δικές μας κατευθύνσεις και θα εμπλουτίζονται , συμπληρώνονται κλπ. Θα συζητιούνται επίσης ανοιχτά από ζητήματα λειτουργίας , μέχρι άλλα προγράμματος, νέων ιδεών, εγχειρημάτων κλπ. Μέσα από τις συνελεύσεις μπορούμε ακόμη και να παρακινούμε αγωνιστές που δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον ενασχόλησης να παίρνουν πάνω τους και κάποιες περισσότερες αρμοδιότητες που αφορούν τη Λέσχη, να συμμετέχουν στην οργανωτική κλπ.

  • Στην Αθήνα έχουμε δημιουργήσει εντός της Λέσχης: το Μαρξιστικό Εργαστήρι μια πολύπλευρη διαδικασία μελέτης, έρευνας και αυτό – μόρφωσης πάνω στο μαρξικό και μαρξιστικό έργο, στην ευρύτερη ριζοσπαστική θεωρία υπό τη βοήθεια και την εποπτεία της Ιδεολογικής Επιτροπής ΝΑΡ – ν.Κ.Α., ομάδες και σεμινάρια θεάτρου, φωτογραφίας, κινηματογράφου και την ομάδα ιστορίας. Μέσα από την οργανωτική επιτροπή προσπαθούμε να οργανωθούν οι τομείς της δουλειάς που αφορούν το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, τη «ψυχαγωγική» λειτουργία και την επικοινωνία της Λέσχης. Χρειάζεται μεγαλύτερη αποφασιστικότητα αλλά και απόκτηση εμπειρίας για την καλύτερη συστηματοποίηση της δουλειάς μας.

Το επόμενο διάστημα:

  • Καταρτίζουμε πλάνο σύμφωνα με το οποίο θα αποκτήσουμε αντίστοιχους χώρους σε πόλεις που έχουμε υπαρκτή παρέμβαση. Ορίζουμε υπέυθυνο από τα τοπικά γραφεία για τη συγκεκριμένη δουλειά σε συνεννόηση με τον υπέυθυνο του γραφείου του ΚΣ. Άμεσα δρομολογούμε τη δημιουργία Λέσχης Αναιρέσεων στην πόλη της Πάτρας όπου κρίνουμε ότι θα ευνοήσει τα σημαντικά ήδη βήματα που κάνει η οργάνωση εκεί. Άμεση προτεραιότητα και τα Χανιά αλλά και ο Βόλος που θα το εντάξει σε ένα συγκεκριμένο σχεδιασμό (ειδικό χαρακτηριστικό εκεί ότι τώρα ξεκινάει η προσπάθεια δημιουργίας Λέσχης Εργαζομένων αλλά σε ένα αμέσως επόμενο διάστημα ίσως ακολουθώντας και το παράδειγμα της Θεσσαλονίκης να ξεκινήσουνε τη διαδικασία της Λέσχης Αναιρέσεων συνδυάζοντάς τη με τη λειτουργία των γραφείων).

  • Δίνουμε πανελλαδικότητα στα στοιχεία της δουλειάς των Λεσχών. Χρησιμοποιούμε τη δουλειά που γίνεται στην Αθήνα με πανελλαδικό τρόπο. Εκδηλώσεις, υλικά, το site “anaireseis.gr”, την ονομασία και τα χαρακτηριστικά του «Μαρξιστικού Εργαστηριού». Χρησιμοποιούμε ενιαία την ονομασία : «Αναιρέσεις – Λέσχη Νεολαίας, Θεωρίας, Πολιτισμού».

  • Σχεδιάζουμε με ορίζοντα μήνα η διμήνου τη βασική θεματική που θα ανοίξουμε στις Λέσχες μας. Δίνουμε τη ελευθερία και τη δυνατότητα στην οργάνωση αλλά και ευρύτερα στον κόσμο που συσπειρώνουμε γύρω μας να σκεφτεί και να δημιουργήσει πάνω σε αυτές τις κατευθύνσεις. Για το Δεκέμβρη στην Αθήνα υπάρχει ο κύκλος συζητήσεων: «Δεκέμβρης, ο μήνας των Εξεγέρσεων», ενώ για το Γενάρη θέμα μας είναι ο φασισμός, η εξήγηση, η δημιουργία του, οι θεωρητικές και ιστορικές προεκτάσεις του και η αντιμετώπισή του.

 

Αθήνα, 1/12/2012

Το Κ.Σ. της νΚΑ