Κείμενο διαλόγου 03

 

Από την πρόσφατη εμπειρία μας στο σπουδαστικό κίνημα ενάντια στο σχέδιο Αθηνά.

 

Το κείμενο αυτό θα προσπαθήσει να καταπιαστεί με τις εν εξελίξεις κινητοποιήσεις που συνεχίζουν για τέταρτη εβδομάδα οι σπουδαστές της Σχολής Διοίκησης και Οικονομίας (Σ.Δ.Ο) του ΤΕΙ Πάτρας ενάντια στις συγχωνεύσεις καταργήσεις μετακινήσεις τμημάτων που μεθοδεύονται από το υπουργείο μέσω του σχεδίου Αθηνά. Με βάση αυτή την εμπειρία θα καταθέσω κάποιες σκέψεις ευρύτερα για το φοιτητικό- σπουδαστικό κίνημα μπροστά στην 4η συνδιάσκεψη της νΚΑ.

Οι σπουδαστές από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε το σχέδιο Αθηνά αντέδρασαν με μαζικές γενικές συνελεύσεις και κινητοποιήσεις. Δυστυχώς χωρίς σοβαρό περιεχόμενο στην αρχή διότι λόγο της παντοδυναμίας της καθεστωτικής παράταξης της ΠΑΣΠ ο σύλλογος είχε πολύ χαμηλό επίπεδο πολιτικοποίησης και οι πρώτες συνελεύσεις κυμάνθηκαν σε ένα στείρο «όλοι μαζί ενωμένοι» και «να μην φύγουν οι σχολές σε άλλη πόλη».

Λόγο της απαξίωσης του φοιτητικού συνδικαλισμού στα ΤΕΙ το σώμα των αμφιθεάτρων των σχολών τσουβάλιαζε όλες τις παρατάξεις και άρχισαν να ξεπηδούν ανεξάρτητα πλαίσια οπού βρήκαν πολλούς καλοθελητές για να τα ακολουθήσουν αποσκοπώντας στο μάζεμα ψήφων και στην άφεση αμαρτιών για προηγούμενα ατοπήματα (ΠΑΣΠ –ΔΑΠ). Όμως από τον δεύτερο κιόλας γύρο των γενικών συνελεύσεων φάνηκε ότι ο λύκος δεν μπορεί να φυλάει τα πρόβατα και το σχέδιο Αθηνά δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία αλλά είναι η συνέχεια της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης και της Ε.Ε. Μετά την παρέμβαση των δυνάμεων της ΕΑΑΚ στις συντονιστικές διαδικασίες το κοινό πλαίσιο ΠΑΣΠ,ΔΑΠ,ΑΡΕΝ, ανεξάρτητοι έσπασε και μετεξελίχτηκε σε πλαίσιο αγώνα με όλα τα χαρακτηριστικά που χρειάζεται ένα πλαίσιο πάλης στο σήμερα. Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι καθεστωτικές δυνάμεις απομονώθηκαν από τους σπουδαστές. Από εκεί και πέρα οι σπουδαστές κινήθηκαν δυναμικά με μαχητικές πορείες και εξορμήσεις στο λαό της Πάτρας ώστε το ζήτημα της εκπαίδευσης να γίνει πανκοινωνικό και συμμετείχαν μαζικά στην απεργία μαζί με τους εργαζομένους. Αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους μέχρι τέλους, οι σπουδαστές έχουν περάσει σε κυλιόμενες εβδομαδιαίες καταλήψεις καταφέρνοντας έτσι, η συνέλευση του Τει να πάρει απόφαση για αναστολή λειτουργίας του ιδρύματος κόντρα στην τρομοκρατία του προέδρου του ΤΕΙ Καπλάνη που απείλησε με περικοπές σε μισθούς και χάσιμο εξαμήνων.

Ένα θετικό στοιχείο που μπορούμε να αποκομίσουμε είναι η συγκρότηση της πρωτοβουλίας για την δημόσια και δωρεάν παιδεία και στο Τει όπου φοιτητές, ωρομίσθιοι και μόνιμοι καθηγητές αποφάσισαν να συντονίσουν των αγώνα τους χωρίς καμία υποχώρηση και καμία συμμετοχή σε διαβούλευση με το υπουργείο καταγγέλλοντας έτσι στην ολότητα του το σχέδιο Αθηνά και την αντιλαϊκή αντιεκπαιδευτική πολιτική που ακολουθεί η λυκοσυμμαχία της κυβέρνησης με τις επιταγές της Ε.Ε και του Δ.Ν.Τ, μια πολιτική που κινείται στον καταστροφικό δρόμο των μνημονίων της φτώχειας και της αμορφωσιάς. Επιτακτική ανάγκη πέρα από τον συντονισμό εντός του ιδρύματος είναι και η συγκρότηση ενός συντονιστικού που θα μπορέσει να συντονίσει πανελλαδικά όλους τους σπουδαστικούς – φοιτητικούς συλλόγους και σε σχολές όπου δεν υπάρχουν αγωνιστικές κινηματικές δυνάμεις διότι χάνεται όλος ο ριζοσπαστισμός που μπορεί να γεννιέται μέσα στα ιδρύματα που κλείνουν σε στείρα πλαίσια πάλης χωρίς κανένα πολιτικό περιεχόμενο.

Είναι τεράστια ευκαιρία για την Ε.Α.Α.Κ να έρθει σε επαφή μαζικά με το σπουδαστικό κίνημα γεγονός που αποτελεί και έλλειμμα του μετώπου στην όλη πορεία του και να έρθει σε επαφή με τα πιο σκληρά ταξικά κομμάτια της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης διότι η σύνθεση των σχολών των ΤΕΙ είναι τέτοια όπου οι φοιτητές που τις απαρτίζουν στην πλειοψηφία τους είναι παιδιά φτωχών λαϊκών οικογενειών που εργάζονται για να τελειώσουν τις σπουδές τους.

Κλείνοντας, επομένως, θα ήθελα να επαναλάβω δύο στοιχεία που πρέπει να κρατήσουμε. Πρώτον, τη δυνατότητα που υπάρχει, όταν εμπλεκόμαστε και συμμετέχουμε ενεργά στις κινητοποιήσεις – ακόμα και αν έχουν προβληματικό περιεχόμενο στην αρχή- να μετατοπίζουμε συνειδήσεις, αναδεικνύοντας του υπεύθυνους και δίνοντας μια διαρκή μάχη για την ηγεμονία. Δεύτερον να αναδείξω τη σημασία της συγκεκριμένης μάχης για όλη την εκπαιδευτική κοινότητα και την κοινωνία συνολικά, ιδιαίτερα μάλιστα για το ταξικό κομμάτι των σπουδαστών ΤΕΙ.

 

Μαμ. Κων.

Ο.Β ΤΕΙ ΠΑΤΡΑΣ