Πολυνομοσχέδιο Γαβρόγλου για τη Παιδεία... ή αλλιώς η μετατροπή της νεολαίας σε αναλώσιμο υλικό

Παρόλο που η δημόσια συζήτηση εν πολλοίς περιστρέφεται γύρω από το σκάνδαλο της Novartis και την όξυνση των ελληνοτουρκικών ανταγωνισμών, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει να προχωράει τις βαθιά αντιδραστικές και στρατηγικού χαρακτήρα αλλαγές στον χώρο της εκπαίδευσης με την κατάθεση ενός νέου πολυνομοσχεδίου , που έρχεται να αναδιατάξει ριζικά τον εκπαιδευτικό χάρτη στην Ελλάδα. Το νομοσχέδιο περιληπτικά περιλαμβάνει:

1) Την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής αλλά και συγχωνεύσεις ΤΕΙ στην επαρχία

2) Την ίδρυση των κέντρων επαγγελματικής εκπαίδευσης μέσα στα πανεπιστήμια, δηλαδή παράλληλων διετών προγραμμάτων σπουδών στα κατά τόπους ιδρύματα.

3) Αλλαγές στην έρευνα όσον αφορά την χρηματοδότηση  και τις κατευθύνσεις της

4) Την ίδρυση του εθνικού συμβουλίου μαθητείας

Πιο συγκεκριμένα:

Σημαντικό μέτρο του πολυνομοσχεδίου  είναι η δημιουργία τετραετών κύκλων σπουδών στο ΠΑ.Δ.Α. που θα αντιστοιχούν σε αντικείμενα σπουδών που υπάρχουν ήδη σε 5ετείς σχολές. Στην πραγματικότητα, μέσα από τον κατακερματισμό της παιδείας θα επιτυγχάνεται μια ενιαία εργασιακή συμπίεση της πληττόμενης πλειοψηφίας της νέας γενιάς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το τι συμβαίνει στις 5ετείς σχολές. Έτσι παρά το γεγονός, ότι στις 5ετείς σχολές έχουν πετάξει το τυράκι της «ακαδημαικής αναγνώρισης του πτυχίου σαν master, η «αναγνώριση» δεν επιφέρει σύμφωνα με τον Νόμο Γαβρόγλου μισθολογικές διαφορές με αποτέλεσμα η δημιουργία σχολών δύο ταχυτήτων (5ετών, 4ετών)  με το ίδιο αντικείμενο  θα λειτουργήσει σαν μέτρο συμπίεσης των εργασιακών δικαιωμάτων κάθε αποφοίτου προς τα κάτω και σαν διαρκή πίεση για προσαρμογή όλων των σχολών στα 4 χρόνια, σύμφωνα με τις πάγιες επιδιώξεις τους.

Παράλληλα με την ίδρυση  κέντρων επαγγελματικής εκπαίδευσης (Κ.Ε.Ε) επικυρώνεται για ακόμα μία φορά η όξυνση των ταξικών φραγμών στη παιδεία. Η κυβέρνηση προσπαθεί να εμφανίσει ως «ελκυστική λύση»  τη μαθητεία και την εξειδικευμένη κατάρτιση, ώστε να μειωθούν οι ροές εισακτέων στα ΑΕΙ. Τα Κ.Ε.Ε. όμως εχθρεύονται σε κάθε επίπεδο την σφαιρική – ολόπλευρη γνώση και στοχεύουν στην δημιουργία αποφοίτων που τους λείπουν οι βασικές γνώσεις για, με στενή κατάρτιση, δέσμιοι ενός διαρκούς αγώνα δια βίου επανακαταρτίσεων, και πιστοποιήσεων. Με το τέλος της φοίτησης τους οι απόφοιτοι θα έχουν διπλώματα επιπέδου πέντε (5) του Εθνικού και Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων, δηλαδή στην ουσία θα δημιουργηθούν κάτι σαν δημόσια ΙΕΚ εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.

Αποτελεί σημείο πολύ σοβαρής υποβάθμισης της προοπτικής των παιδιών της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων και αυτό γιατί, ενώ αυξάνονται από 1% σε 5% οι μαθητές των ΕΠΑΛ που δικαιούνται την είσοδο σε Πανεπιστημιακές σχολές συναφείς με την ειδικότητά τους επιπλέον των εισακτέων γενικής παιδείας, το συγκεκριμένο μέτρο δεν αποτελεί παρά «ασπιρίνη» στη μεγάλη μείωση εισακτέων των μαθητών των ΕΠΑΛ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αφού στην πράξη το 20% των εισακτέων στα ΤΕΙ με τις ειδικές πανελλαδικές των ΕΠΑΛ σε λίγο θα πάψει να υφίσταται, λόγω των συγχωνέυσεων - καταργήσεων. Ειδικότερα στην Αθήνα φέτος δε θα υπάρχει ΤΕΙ για να δηλωθούν στα μηχανογραφικά. Έτσι λοιπόν διαμορφώνεται η μοίρα των μαθητών στα ΕΠΑΛ: 5% μόνο στα ΑΕΙ, πολλοί λιγότεροι στα ΤΕΙ και η πλειοψηφία περιπλανώμενοι στη μαθητεία, ΙΕΚ και τα διετή ΚΕΚ των ΑΕΙ.

Στο επίπεδο της έρευνας, παρατηρείται το ίδιο σκηνικό, όπου η κυβέρνηση χαρίζει γη και ύδωρ στον ιδιωτικό παράγοντα. Με το νέο νόμο ορίζεται ότι τα εργαστήρια μίας σχολής μπορούν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα, σύμφωνα με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται μετά από πρόταση του υπουργείου Παιδείας. Οποιοσδήποτε ιδιώτης δηλαδή θα μπορεί, αντί να ξοδέψει χρήματα για δικό του εξοπλισμό και έρευνα, να απευθύνεται στα εργαστήρια μίας σχολής και να εκμεταλλεύεται τον έτοιμο εξοπλισμό, αλλά και τους εργαζόμενους σε αυτά σαν φτηνό ή και απλήρωτο εργατικό δυναμικό. Αυτή η κίνηση έρχεται να θεσμοθετήσει πως ιδιώτες θα εκμεταλλεύονται το δημόσιο πανεπιστήμιο, μεταφέροντας σε αυτό τις άθλιες εργασιακές σχέσεις της αγοράς εργασίας.

Με το εθνικό συμβούλιο μαθητείας, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ  διαφαίνεται ξανά η επιδίωξη προσκόλλησης της μαθητείας στις περιφέρειες, στον ΟΑΕΔ και στον ΣΕΒ καθώς προσφέρεται θέση στο συμβούλιο που θα ναι το ανώτερο όργανο για να διαχειρίζεται την μαθητεία και στους τρεις αυτούς θεσμούς.

Στρατηγικός στόχος του πολυνομοσχεδίου είναι η αποφασιστική προώθηση της αντιδραστικής μορφωτικής επέλασης του κεφαλαίου, η υποβάθμιση των μορφωτικών / επιστημονικών γνώσεων της νέας γενιάς, που πάει χέρι χέρι με την συντριπτική υποβάθμιση των εργασιακών της δικαιωμάτων. Αποτελούν τις δυο πλευρές της ενιαίας στρατηγικής του κεφαλαίου για την αύξηση της εκμετάλλευσης για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός την κρίση του σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού, και πριν από όλα σε βάρος των παιδιών της.

 

Ειδικά με το νομοσχέδιο αυτό γίνεται ένα τεράστιο βήμα ολοκλήρωσης της πολιτικής του «ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και της πολιτικής της Μπολόνια»

 

Απέναντι σε αυτή την «μαύρη πολιτική» αντιτάσσουμε τον ενιαίο αγώνα για την ριζική βελτίωση των μορφωτικών και εργασιακών δικαιωμάτων της νεολαίας, τον αγώνα για μια ζωή που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες δυνατότητες του ανθρώπινου πολιτισμού, την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης, κεφαλαίου, ΕΕ, στην προοπτική της κατάργησης κάθε εκμετάλλευσης.

 

Η μάχη απέναντι στο νόμο μπορεί και πρέπει να πάρει ανώτερα χαρακτηριστικά σύγκρουσης της νεολαίας και του κόσμου της εργασίας, με την βίαιη  μορφωτική και εργασιακή υποβάθμιση που επιφυλάσουν το κεφάλαιο και η ΕΕ για την νεολαία, με  το σύνολο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης στην εκπαίδευση. Οι πρώτες αντιστάσεις που γεννιούνται πανελλαδικά στους κόλπους του Φ.Κ. (Ξάνθη, ΤΕΙ Αθήνας, Χανιά) αποτελούν εικόνες ενός φοιτητικού κινήματος που ψάχνει τρόπους και μέσα να αντιδράσει και να αντιπαρατεθεί. Αξιοποιώντας αυτές τις δυνατότητες θεωρούμε πως οι δυνάμεις όλων των μαχόμενων κινηματικών οργανώσεων και συλλογικοτήτων πρέπει να στοιχηθούν από κοινού γύρω από την πάλη για την ανατροπή του Νόμου Γαβρόγλου και όλου του αντιδραστικού μνημνονιακού επιχειρηματικού πλαισίου του πανεπιστήμιου, για την υπεράσπιση των μορφωτικών και εργασιακών  δικαιωμάτων της νεολαίας.

Σε αυτή τη κατεύθυνση, η νΚΑ και η ΕΑΑΚ με επιθετικούς όρους θα παλέψει για τα δίκαια αιτήματα της νεολαίας και του φοιτητικού κινήματος. Υπεράσπιση των σύγχρονων μορφωτικών και εργασιακών δικαιωμάτων της νεολαίας, του δικαιώματος  στην κατάκτηση της γνώσης και της επιστήμης ενάντια στην πολιτική της ιστορικής τους υποβάθμισης και της εκμετάλλευσης,  που προωθεί το κεφάλαιο, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις, μέσω του ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και της πολιτικής της Μπολόνια, των πρόσφατων και παλιότερων νόμων (Γαβρόγλου, Διαμαντοπούλου κλπ)  Όχι στην οδηγία Μπολόνια, τον Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης και το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Επαγγελματικών Προσόντων. Απειθαρχία στις οδηγίες της ΕΕ!

Κοινός αγώνας φοιτητών ΤΕΙ – ΑΕΙ ενάντια στο νόμο Γαβρόγλου και τους νόμους συγχωνεύσεων των ΤΕΙΠαλεύουμε για:

 

  • Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν, δημοκρατική εκπαίδευση όλων των παιδιών. Με  δίχρονη προσχολική αγωγή- εκπαίδευση , ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο.
  • Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δημόσια, δωρεάν. Ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση, στην επιστήμη και στην τεχνολογία. Ελεύθερη πρόσβαση στο δημόσιο ,δωρεαν, σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης μετά το δωδεκάχρονο σχολείο, για όσο επαγγέλματα δεν απαιτείται πανεπιστημιακή μόρφωση.
  • Όλη η απαραίτητη επιστημονική γνώση στο πτυχίο. Προγράμματα σπουδών που καλύπτουν συνολικά κάθε επιστημονικό αντικείμενο. Καμιά διάσπαση των πτυχίων βάσει ειδικεύσεων, καταρτίσεων, πιστοποιήσεων, εξετάσεων. Όχι στους κύκλους σπουδών και την μείωση των χρόνων φοίτησης στις νέες ή τις παλιές σχολές. Κατάργηση των εξετάσεων άδειας για την άσκηση του επαγγέλματος.
  • Ένα ενιαίο  πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο, με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό. Το πτυχίο μοναδική προϋπόθεση για εργασία.
  • Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης με βάση τις ανάγκες. Κάλυψη όλων των αναγκών σε υλικοτεχνική υποδομή, συγγράμματα, εξοπλισμό ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα των σπουδών. Προσλήψεις σε προσωπικό. με μόνιμους όρους.