Ψήφισμα από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη Νεολαίας ενάντια στον πόλεμο όπου συμμετείχε η νΚΑ και πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά στις 25 Οκτωβρίου.

Έχουμε εισέλθει σε μια περίοδο πολέμων και παγκόσμιας πολιτικής αστάθειας, κατά την οποία τα καπιταλιστικά μπλοκ συγκρούονται για την παγκόσμια ηγεμονία και τη μεγιστοποίηση των κερδών τους εις βάρος των αναγκών της εργατικής τάξης. Η νεολαία στοχοποιείται από τις αστικές κυβερνήσεις, οι οποίες την καλούν να γίνει κρέας για τα κανόνια των καπιταλιστών, ενώ παράλληλα βλέπει τα μορφωτικά της δικαιώματα και την εργασιακή προοπτική της να επιδεινώνονται συνεχώς. Η εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα αποτελεί κεντρικό πεδίο της αστικής πολιτικής, καθώς μετατρέπεται σε ένα μαζικό πεδίο κερδοφορίας και, μέσω αυτής, διαμορφώνεται το εργατικό δυναμικό που απαιτείται από την αγορά εργασίας σε κάθε δεδομένη περίοδο —τόσο από άποψη γνώσεων και προσόντων όσο και από άποψη συνείδησης και ιδεολογίας.

Παρά τις επιμέρους διαφορές, επιχειρείται μια ολοκληρωτική επίθεση ακολουθώντας ενιαίες κατευθύνσεις σε όλες τις χώρες, ξεκινώντας από το σχολείο και επεκτεινόμενη στο πανεπιστήμιο και σε όλες τις δομές τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης. Αυτές οι κατευθύνσεις είναι του κεφαλαίου, του ΟΟΣΑ και της ΕΕ, και μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως εξής:

• Εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης. Η γνώση και η εκπαίδευση μετατρέπονται από κοινωνικό αγαθό σε εμπόρευμα και πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Υπάρχει ταχεία ανάπτυξη της ιδιωτικής εκπαίδευσης, ίδρυση ιδιωτικών σχολείων και πανεπιστημίων, επιβολή και αύξηση των διδάκτρων.

• Υποχρηματοδότηση και υποβάθμιση των δημόσιων εκπαιδευτικών δομών. Η ιδιωτικοποίηση συμβαδίζει με την πλήρη συρρίκνωση των κρατικών δαπανών για τη δημόσια εκπαίδευση, δημιουργώντας τεράστιες ελλείψεις σε υποδομές, διδακτικό προσωπικό, καθώς και σε ποιοτική σίτιση και στέγαση, μετακυλίοντας έτσι το κόστος στους ίδιους τους μαθητές, τους σπουδαστές και τους γονείς.

• Υποταγή της εκπαίδευσης στις ανάγκες της αγοράς. Η εκπαίδευση υποτάσσεται πλήρως στις ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας εις βάρος της σφαιρικής εκπαίδευσης και της καλλιέργειας της κριτικής σκέψης. Η επαγγελματική και τεχνική εκπαίδευση μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε μηχανισμό παροχής φθηνού και ευέλικτου εργατικού δυναμικού στους εργοδότες, ενώ οι σπουδαστές εκτίθενται σε επισφαλείς και ανασφαλείς συνθήκες εργασίας στο όνομα της κατάρτισης. Αντί για ποιοτική εκπαίδευση, κυριαρχεί η «αναλώσιμη» κατάρτιση, ενώ οι επιχειρηματικοί όμιλοι καθορίζουν τη διοίκηση, την έρευνα και τα προγράμματα σπουδών.

• Επισφάλεια στην εκπαιδευτική εργασία. Οι εκπαιδευτικοί, οι ερευνητές και οι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια αντιμετωπίζουν αυξανόμενο φόρτο εργασίας, ανασφαλή απασχόληση, πιέσεις απόδοσης και ολοένα μικρότερους πραγματικούς μισθούς, ενώ η ακαδημαϊκή παραγωγή υποτάσσεται στον ανταγωνισμό, στις κατατάξεις (rankings) και στις προτεραιότητες της αγοράς.

• Μαζική αύξηση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση. Η πρόσβαση στην εκπαίδευση γίνεται προνόμιο για όλο και λιγότερους ανθρώπους, ενώ τα παιδιά των εργατικών στρωμάτων εξωθούνται εκτός του εκπαιδευτικού συστήματος. Τα σχολεία μετατρέπονται σε εξεταστικά κέντρα, ενώ η αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και των πανεπιστημίων τα κατηγοριοποιεί μέσω ταξικών φίλτρων.

• Oξυνση του αυταρχισμού και καταστολή των αγώνων. Η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις επιδιώκουν να καταστείλουν τους αγώνες που ξεσπούν, ποινικοποιώντας τη φοιτητική συνδικαλιστική δράση, επιβάλλοντας αστυνομοκρατία και καταστέλλοντας τις φοιτητικές κινητοποιήσεις.

• Ιδεολογικός έλεγχος στην εκπαίδευση. Οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο τα σχολεία και τα πανεπιστήμια για να επιβάλουν θρησκευτικές, σεξιστικές, εθνικιστικές, αυταρχικές και σοβινιστικές ιδεολογίες, περιορίζοντας την επιστημονική και κριτική εκπαίδευση.

• Σύνδεση των πανεπιστημίων με την πολεμική βιομηχανία. Η πολεμική οικονομία και η πολεμική προετοιμασία μετατρέπουν τα πανεπιστήμια σε παραγωγούς πολεμικής έρευνας και πολεμικής τεχνολογίας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ΕΕ, η οποία διαθέτει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στο πλαίσιο του ReArm Europe προς αυτή την κατεύθυνση. Δεκάδες πανεπιστήμια συνεργάζονται με το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ, παράγοντας τεχνολογία που χρησιμοποιείται στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η εκπαίδευση αποκτά στρατηγική σημασία για το κεφάλαιο και, επομένως, αποτελεί κρίσιμο πεδίο πολιτικής σύγκρουσης για τις επαναστατικές δυνάμεις διεθνώς. Σε πείσμα των κυβερνήσεων, η νεολαία βρίσκεται στους δρόμους αγωνιζόμενη για τη ζωή και την προοπτική της. Μέσω γενικών συνελεύσεων, κινητοποιήσεων, απεργιών, καταλήψεων σχολείων και πανεπιστημίων, απαιτεί δημόσια εκπαίδευση, αύξηση της χρηματοδότησης, ποιοτική και προσιτή σίτιση και στέγαση, ελευθερία πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης, γνώση και έρευνα για την κοινωνία και όχι για τον πόλεμο!

Ο αγώνας για μια εκπαίδευση που εξυπηρετεί τις ανάγκες μας μπορεί να πετύχει μόνο εάν συνδεθεί με ευρύτερα κοινωνικά προβλήματα και σταθεί δίπλα στο εργατικό κίνημα. Η επίθεση έχει ταξικό χαρακτήρα και βρίσκεται στον πυρήνα της αστικής πολιτικής· συνεπώς, η απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο μέσα από κοινή ευθυγράμμιση των φοιτητικών συλλόγων με το εργατικό κίνημα στον αγώνα ενάντια στον πόλεμο, τη φτώχεια, την καπιταλιστική κερδοφορία, τον φασισμό και τον σεξισμό. Με κοινό αγώνα μαθητών, φοιτητών, εκπαιδευτικών και εργαζομένων ενάντια στην κοινή επίθεση!

Για τις επαναστατικές και αντικαπιταλιστικές δυνάμεις, ο διεθνιστικός αγώνας και οι κοινές πρωτοβουλίες στον τομέα της εκπαίδευσης μπορούν να αποκαλύψουν τον χαρακτήρα της επίθεσης και να συμβάλουν στην αναζωπύρωση και την επιτυχία των αγώνων.

• Δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες για όλους, χωρίς ταξικούς και εκπαιδευτικούς φραγμούς!

• Τέλος στην κρατικά επιδοτούμενη ιδιωτική εκπαίδευση και ιδιωτικοποίηση: απαλλοτρίωση του δικτύου της ιδιωτικής εκπαίδευσης και ενσωμάτωση των ανθρώπινων και υλικών πόρων του στο δημόσιο σύστημα.

• Αύξηση της χρηματοδότησης για την εκπαίδευση. Χρήματα για την εκπαίδευση, όχι για στρατιωτικούς εξοπλισμούς!

• Ποιοτική και προσιτή σίτιση και στέγαση για όλους χωρίς αποκλεισμούς!

• Έρευνα για τις ανάγκες της εργατικής τάξης, όχι για τα κέρδη και τον πόλεμο! Καμία συνεργασία των πανεπιστημίων με το ΝΑΤΟ και το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ!

• Κάτω τα χέρια από τις συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες – έξω η αστυνομία από τους εκπαιδευτικούς χώρους! Έξω οι φασίστες από τα πανεπιστήμια! Κατάργηση της αξιολόγησης καριέρας και των μηχανισμών σχολικής βαθμολόγησης που τιμωρούν την πολιτική συμμετοχή των φοιτητών.

• Κατάργηση της απλήρωτης εργασίας των πρακτικών ασκήσεων! Μόνιμη και σταθερή απασχόληση για όλους, διασφαλίζοντας όλα τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα!

• Ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, σφαιρική εποπτεία των ακαδημαϊκών αντικειμένων ενάντια στον ιστορικό αναθεωρητισμό και ενάντια σε ένα πανεπιστήμιο ως «εργοστάσιο εξετάσεων».

• Ενάντια στην εντατικοποίηση της εκπαίδευσης! Για ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών και μάθησης!

 

Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Ένωση Νεολαιών για τον Σοσιαλισμό – Εργατικό Κόμμα (Αργεντινή)

Μαρξιστικό Όμιλο Ιδεών – SEP (Τουρκία)

Ανώνυμη Νεολαία – Δρόμοι της Ανεξαρτησίας (Τουρκοκυπριακή κοινότητα)

Διεθνιστική Επαναστατική Τάση (Ιταλία)

Σπουδαστικό Συνδικάτο – Επαναστατική Αριστερά (Ισπανία)

Επαναστατική Νεολαία – GAR (Μεξικό)