Πρώτα συμπεράσματα από το αποτέλεσμα των φοιτητικών εκλογών 2012

1. Οι φετινές φοιτητικές εκλογές αποτέλεσαν ένα ακόμα δημοψήφισμα για τη σπουδάζουσα νεολαία ανάμεσα στην πολιτική της φτώχειας, της λιτότητας και της κοινωνικής καταστροφής από τη μία και στις δυνάμεις της πάλης για την ανατροπή του κοινωνικού μεσαίωνα από την άλλη.

2. Αυτός ο δεσπόζων πολιτικός χαρακτήρας είναι ο βασικός λόγος της πρωτοφανούς για τα τελευταία χρόνια πτώσης των παρατάξεων της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ. Η αύξηση της αποχής οφείλεται στην τεράστια πτώση τους. Το χτύπημα των βασικών πυλώνων της αστικής πολιτικής στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ πρέπει να είναι το πρώτο βήμα για τη συνολική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος πλάι στο μαχόμενο λαό για την ανατροπή του κοινωνικού μεσαίωνα.

3. Η μαχόμενη πτέρυγα του φοιτητικού κινήματος, η ΕΑΑΚ, σημειώνει σημαντική άνοδο, τη μεγαλύτερη στην ιστορία της. Η νΚΑ χαιρετίζει τους χιλιάδες νέους και νέες που στήριξαν με την ψήφο τους την αντικαπιταλιστική αριστερά, σε μία περίοδο κοινοβουλευτικών αυταπατών. Η άνοδος της ΕΑΑΚ σε ψήφους και ποσοστά αλλάζει τον πολιτικό συσχετισμό.

4. Η ΠΚΣ δεν καταφέρνει να επικοινωνήσει με τη μαχητική αριστερή τάση του φοιτητικού σώματος. Πληρώνει την αποστροφή της απέναντι στις μαζικές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος. Η αντι-ΕΕ και αντι-επιχειρηματική δράση στις σχολές αν δεν συνοδευτεί με μία στροφή στην προσέγγισή της με την αντικαπιταλιστική αριστερά και το μαζικό κίνημα θα είναι κενό γράμμα που θα την οδηγήσει σε περιθωριοποίηση.

5. Η ΑΡΕΝ σημειώνει ανοδικές τάσεις που οφείλονται στο ευρύτερο κοινωνικό ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ από τη μία αλλά και την παρουσία της στις διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος. Αυτές οι ανοδικές τάσεις είναι και η μεγάλη αναντιστοιχία με τα κοινοβουλευτικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ. Η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, όπου το φοιτητικό κίνημα ορίζει το έδαφος πραγματικών αντιδιαχειριστικών και αντι-ΕΕ αγώνων, δε μπορεί να γίνει πλειοψηφική.

6. Σε τέτοιους αγώνες το φοιτητικό κίνημα θα δώσει τις εξετάσεις του την επόμενη περίοδο. Η σημαντική ενίσχυση της ΕΑΑΚ είναι ένα αισιόδοξο βήμα σε αυτήν την κατεύθυνση.

Από το Υπουργείο Παιδείας έχουν περάσει πολλοί. Το κίνημα της εκπαίδευσης έχει βρεθεί τόσες και τόσες φορές απέναντι στις αντιδραστικές και αντι- εκπαιδευτικές πολιτικές, από τον Κοντογιαννόπουλο μέχρι τον Αρσένη και την Μαριέττα. Όμως ποτέ μέχρι σήμερα, ένας άνθρωπος δεν ευθύνεται για τόσα πολλά. Σε θητεία μόλις δύο χρόνων μπόρεσε να φέρει ολόκληρη την εκπαίδευση μπροστά στην καταστροφή. Η Frau Άννα θα μείνει στη μνήμη σαν η χειρότερη υπουργός Παιδείας που πέρασε. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τα σχολεία χωρίς βιβλία και καθηγητές, με τις κρύες αίθουσες; Τις λιποθυμίες μαθητών από πείνα που θεωρούσε λαϊκισμό; Τις συγχωνεύσεις και το κλείσιμο σχολικών μονάδων; Την προσπάθεια διάλυσης του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, τον νόμο- μνημόνιο στην ανώτατη εκπαίδευση; Την οικονομική ασφυξία των ΑΕΙ και ΤΕΙ, την περικοπή της σίτισης και της στέγασης; Την κατάργηση του ασύλου; Τίποτα δεν άφησε έξω από το στόχαστρο της, η μισητή εκπρόσωπος του ντόπιου και διεθνούς μαύρου μετώπου κυβέρνησης- Ε.Ε.- ΔΝΤ, το πιο πιστό σκυλί του συνεχούς κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος που δεν σταματά να επαναλαμβάνει ότι οι εκλογές είναι περιττές και πρέπει να γίνουν μόνο όταν θελήσει η τρόικα.

Μπορεί να διέλυσε τόσα πολλά, είχε όμως ευτυχώς και απέναντι της κάποιους που δεν την άφησαν να ολοκληρώσει το καταστροφικό της έργο. Είχε το εκπαιδευτικό κίνημα, τους μαθητές, τους φοιτητές, τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς, όλη την κοινωνία. Έτσι φεύγει, αποτυχημένη, έχοντας βρεθεί σε προφανές αδιέξοδο, ειδικά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η μαχόμενη εκπαίδευση την αποχαιρετά και τις εύχεται τα χειρότερα για τη συνέχεια, ως υπεύθυνης για την «Ανάπτυξη» με φτώχεια και ανεργία που ετοιμάζουν.

Η φυγή της Άννας Διαμαντοπούλου δεν μπορεί να μας εφησυχάσει καθώς την ακολουθεί, άλλος ένας κολλητός της Αμερικάνικης Πρεσβείας, ο Γ. Μπαμπινιώτης. Πώς γίνεται ο Υπουργός που θα έπρεπε να φροντίζει για τη δημόσια Παιδείας να είναι πρόεδρος ιδιωτικού συγκροτήματος είναι απορίας άξιο. Άλλο τόσο και η αιτία των συχνών επισκέψεων του στην Αμερικάνικη Πρεσβεία. Όπως αποκαλύφθηκε από τα Wikileaks, oσεβάσμιος πρύτανης, ντυνόταν σύγχρονος δωσίλογος, χωρίς κουκούλα αλλά με γραβάτα και κοστούμι, και ενημέρωνε αναλυτικά για την προώθηση των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων ενώ αναγνώριζε σαν πρόβλημα την υπερβολική πολιτικοποίηση των φοιτητών. Αυτός ο κύριος, τώρα βρίσκεται στο τιμόνι του υπουργείου.

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία για την πολιτική που θα ακολουθήσει, που θα συνεχίσει τον καταστροφικό προσανατολισμό της κυβέρνησης του Παπαδήμ(ι)ου. Όμως δεν πρέπει να έχει και αυτός καμία αμφιβολία ότι θα βρει απέναντι του το κίνημα της εκπαίδευσης. Από τη μεριά μας, οι μαθητές, φοιτητές- σπουδαστές, εκπαιδευτικοί σε σχολεία και πανεπιστήμια, θα βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις για ένα πανεκπαιδευτικό μέτωπο στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης.

«Θα αγωνιστούμε παληκαρίσια να γκρεμίσουμε όλους τους πολιτικούς και οικονομικούς φραγμούς και όλα τα εμπόδια, που έστησε ο καπιταλισμός και ο φασισμός, για να καταχτήσουμε κι εμείς τα δικαιώματα της ηλικίας μας, και να επιβάλουμε το σεβασμό τους.»
-Από τον δωδεκάλογο της ΕΠΟΝ

Σαν σήμερα, 23 Φλεβάρη του 1943 ιδρύθηκε η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ), με πρωτοβουλία του ΕΑΜ, με στόχο τη δημιουργία μιας ενιαίας και μαζικής οργάνωσης της νέας γενιάς μέσα από τη συνένωση διαφόρων αντιστασιακών και κομμουνιστικών συλλογικοτήτων.

Κατόρθωσε μέσα σε λίγο καιρό να εμπνεύσει εκατοντάδες χιλιάδες νέους και νέες, όλων των ηλικιών, μαθητές, εργάτες, αγρότες, σπουδαστές που πρωταγωνίστησαν στον αγώνα για την ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Τι κατάφερε πάνω από όλα η ΕΠΟΝ. Να ενώσει τη νεολαία, να συνδέσει τον αγώνα για παιδεία, για δουλειά, για ψωμί με τον αγώνα ενάντια στους ξένους και ντόπιους εχθρούς, να δώσει προοπτική και όραμα σε μια ολόκληρη γενιά για μια διαφορετική προοπτική και από τον φασισμό και από τη αιματοβαμμένη «ανάπηρη» δημοκρατία των ταγματασφαλιτών και των Άγγλων, Μια προοπτική σοσιαλιστική κομμουνιστική ικανή για τα όνειρα και τη δημιουργικότητα των νέων.

Πόσο επίκαιρο είναι σήμερα το δίδαγμα της ΕΠΟΝ; Σήμερα, σε μια Ελλάδα κατεχόμενη από τράπεζες, βιομήχανους, τοκογλύφους, οίκους αξιολόγησης και κοινοβουλευτικούς δικτάτορες. Σήμερα, σε μια χώρα, που στα σχολεία δεν υπάρχουν βιβλία και καθηγητές, ενώ μαθητές λιποθυμούν από την πείνα, που πάνω από τη μισή νεολαία μαστίζεται από την ανεργία και τη φτώχεια, που όλο και περισσότεροι παίρνουν το δρόμο της νέας μετανάστευσης. Σήμερα, που κάθε διαμαρτυρία μας τείνει να βγει στην παρανομία, που εισαγγελείς βρίσκονται έξω από την πόρτα των πανεπιστημίων και δολοφόνοι των ΜΑΤ στοχεύουν σε όλους μας.

Όπως και τότε, έτσι και σήμερα η νέα γενιά δεν μπορεί να παρακολουθεί το φόνο της παθητικά. Δεν μπορεί να βλέπει να τις καταστρέφουν το αύριο. Έχει έρθει η ώρα να πάρει πάνω της το καθήκον που τις έλαχε. Να βγει μπροστά, να διεκδικήσει το μέλλον, να γράψει τη δική της ιστορία. Η νεολαία δε θα γίνει το ασπόνδυλο παθητικό σώμα, όπως απεργάζονται οι εκμεταλλευτές μας, αλλά η πολιτική ραχοκοκκαλιά μιας νέας εποποιίας με βάση τις μεγάλες δυνατότητες της εποχής μας. Η νΚΑ καλεί όλες τις δυνάμεις του αγώνα να συμβάλλουν σε ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής που θα φέρει νέα γενιά στην πρώτη γραμμή της συνολικής κοινωνικής αναμέτρησης. Οι μαθητές, οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι να πρωτοστατήσουν οι ίδιοι για την αναγέννηση του κινήματος. Να φτιάξουμε νέες μορφές για να εκφράζονται οι άνεργοι και όλοι οι νέοι. Από τη μεριά μας δηλώνουμε ότι θα βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις σε αυτή την κατεύθυνση. Γιατί η νέα γενιά δεν μπορεί να ζήσει άλλο έτσι. Έχει συμφέρον και ανάγκη να παλέψει για την ανατροπή αλλά και για ένα διαφορετικό κομμουνιστικό μέλλον.

Η μεγαλειώδης παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου, η έμπρακτη αμφισβήτηση της πολιτικής της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ, οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής-που μαζί με τους μεγαλοδημοσιογράφους είναι οι μοναδικοί σύμμαχοι που έχουν απομείνει στο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ- ταρακούνησε τα θεμέλια του πολιτικού συστήματος, κάνοντας τον φόβο να αλλάξει στρατόπεδο. Γι’ αυτό και τα αστικά επιτελεία έχουν εξαπολύσει μια πρωτοφανή εκστρατεία τρομοκράτησης του Λαού και της νεολαίας. Το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα που έφερε στην πρωθυπουργία τον Παπαδήμο, πολύ γρήγορα δείχνει το πραγματικό απεχθές πρόσωπο μιας Χούντας. Ο νόμος και η τάξη επιβάλλονται με εκατοντάδες προληπτικές συλλήψεις εργαζομένων, νεολαίων, μαθητών, μερικές από τις οποίες πραγματοποιούνται έξω ή και μέσα από τα σπίτια των συλληφθέντων, ξυλοδαρμοί και τραυματισμοί διαδηλωτών, προφυλακίσεις και διαπόμπευση των διωκόμενων από τα ΜΜΕ, στρατιωτική κατοχή του Συντάγματος, των γύρω δρόμων και συνοικιών.

Αιχμή αυτής της τρομοκρατικής επιδρομής αποτελεί και η προσπάθεια απαγόρευσης των διαδηλώσεων που σχεδιάζει με φασιστικής έμπνευσης νόμο η κυβέρνηση. Διακηρύσσουν ότι θα απαιτείται άδεια από την αστυνομία για να πραγματοποιηθεί μια διαδήλωση, ότι θα πρέπει να ακολουθεί προκαθορισμένο δρομολόγιο, σε μια λωρίδα, και ότι θα συλλαμβάνονται οι διοργανωτές και οι συμμετέχοντες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης!

Η χούντα τελειώνει. Η εργατική και λαϊκή άνοιξη έρχεται!

Το μήνυμα δόθηκε: ο εργαζόμενος λαός, που βγήκε εκατοντάδες χιλιάδες στο δρόμο, έχει μπει σε τροχιά σύγκρουσης με την άγρια αντιλαϊκή πολιτική και το κοινωνικό σφαγείο κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου. Ο ανυποχώρητος λαός της Αθήνας, οι τεράστιες διαδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη και η εμφάνιση του λαού σε κάθε γωνιά της Ελλάδας δίνουν ξανά τον τόνο. Το Νέο Αριστερό Ρεύμα και η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση στέκονται μαζί με τους εργάτες και τους εργαζόμενους, το ένα εκατομμύριο των ανέργων, τη νέα γενιά που καταδικάζουν στη μιζέρια και τη μετανάστευση, χαιρετίζει όλους όσους γεμίζουν ξανά τους δρόμους και τις πλατείες, ακόμη πιο δυνατοί και πολιτικά αποφασισμένοι.

Η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου, οι συνυπεύθυνοι ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ – ΔΗΣΥ, η Δανειακή Σύμβαση και όλα τα δεσμά που έχει επιβάλλει η Ιερή Συμμαχία ντόπιου και ξένου κεφαλαίου μπορεί και πρέπει να ανατραπεί. Γιατί δεν καταργούνται μόνο τα κοινωνικά δικαιώματα, δεν λεηλατείται μόνο ο δημόσιος πλούτος, αλλά η λαϊκή κυριαρχία και αυτή η ανάπηρη αστική δημοκρατία μετατρέπονται σε εικονικές καταστάσεις, ενάντια στο λαό. Η χούντα του κεφαλαίου και των Παπαδήμ(ι)ων έχει μετατραπεί σε πραξικόπημα με την πλήρη έννοια.

Η κυβερνητική – αστυνομική επίθεση στην τεράστια διαδήλωση στην Αθήνα –από νωρίς μάλιστα, έτσι ώστε να μην συγκεντρωθεί όλος ο κόσμος-, οι πολύωρες αστυνομικές επιδρομές και η απόφαση να μετατραπεί η πλατεία Συντάγματος σε απαγορευμένη ζώνη για το κίνημα, δείχνουν το σύγχρονο νόημα των ...δημοκρατικών δικαιωμάτων στην εποχή της τρόικας και του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Η ηρωική αντοχή δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων και νέων, που δεν εγκατέλειπαν το δικαίωμα να διαδηλώσουν μπροστά από τη βουλή του αίσχους, παρά την αστυνομική βία, υποχρέωσε τους κρανοφόρους της ΕΛΑΣ σε μια απροκάλυπτη εφόρμηση στις 10 μ.μ. για να αδειάσει το Σύνταγμα.

Το σχέδιο δημιουργίας συνθηκών ακαθόριστης αστάθειας, που θα διευκολύνει κάθε είδους κρατικά – κυβερνητικά σχέδια για την επιβολή κλίματος κατάστασης έκτακτης ανάγκης, εξυπηρετούν και οι δεκάδες εμπρησμοί στο κέντρο της Αθήνας. Οι περισσότεροι ξεπήδησαν σε σημεία που δρούσαν μεγάλες δυνάμεις της αστυνομίας και της ασφάλειας.

Στις νέες συνθήκες είναι αποφασιστική ανάγκη η κλιμάκωση του αγώνα, από αύριο κιόλας. Με διαδηλώσεις, συνελεύσεις, καταλήψεις, με ένα ριζοσπαστικό πολιτικό πρόγραμμα, με ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής, στηριγμένο σε ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα, μπορούμε να τους νικήσουμε.

Δεν έχουν τίποτα για να μας κερδίσουν. Δεν έχουμε τίποτε να χάσουμε.

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΡΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

Λευτεριά από το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ, ΣΕΒ!

Ήρθε η ώρα του ξεσηκωμού. Οι επόμενες μέρες είναι ιστορικές. Μπορούν και πρέπει να γίνουν η αρχή της ανατροπής της νέας ντόπιας και διεθνούς χούντας. Τα μέτρα που συμφώνησαν (παρά τα θεατρικά παιχνίδια εντυπωσιασμού) οι δυνάμεις του μαύρου κυβερνητικού μετώπου, ο τραπεζίτης Παπαδήμ(ι)ος, το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ, με τη διεθνή καπιταλιστική συμμορία του ΔΝΤ και της ΕΕ, είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι της οργής. Είναι μέτρα πρωτοφανούς εξαθλίωσης, με τεράστιες μειώσεις στους μισθούς, διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών, παροχή πλήρους ασυδοσίας στην εργοδοσία και σμπαράλιασμα των συλλογικών συμβάσεων, ξεπούλημα και ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου.

Οι πολιτικές τους συνθλίβουν τη νέα γενιά

Το Νέο Αριστερό Ρεύμα αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, τον αγαπημένο φίλο και σταθερό συμπαραστάτη των αγώνων του από τότε που ιδρύθηκε.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έφυγε ξαφνικά, άδικα, αναίτια. Έφτιαχνε όμως ως την τελευταία του στιγμή εικόνες, τις εικόνες της «Άλλης θάλασσας» με θέμα της την ανεργία, τη μετανάστευση, τους κύκλους της ιστορίας και της τέχνης. Για άλλη μια φορά σταθερός στις μεγάλες πατρίδες της τέχνης του: τη μουσική, τον έρωτα και την επανάσταση. Μιας τέχνης που αντιστεκόταν στην ευκολία, που πρότεινε τα μεγάλα οράματα και βάθαινε στα μεγάλα θέματα της ανθρώπινης κατάστασης.

Διεθνώς αναγνωρισμένος και πολυβραβευμένος, αυτός ο ποιητής της εικόνας, συντρόφεψε τους αγώνες και τις αγωνίες του ελληνικού λαού στην πορεία του για μια καλύτερη κοινωνία. Παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του αριστερός σε διαρκή αναζήτηση της ιστορίας της επανάστασης και καθόρισε με την καλλιτεχνική και βαθιά ανθρωπιστική, του ματιά την καλλιτεχνική και ανθρώπινη οπτική εκατομμυρίων ανθρώπων. Εμείς θα έχουμε πολύτιμη κληρονομιά τα μεγάλα του πλάνα που κρατούν μέσα τους τον παλμό της ανθρώπινης ζωής που επιμένει να μάχεται για την αξιοπρέπειά της, να μελετά και να προκαλεί την ιστορία, να ηττάται και να επιμένει, να ερωτεύεται και να μένει μόνη, να ακούει τη μουσική που συνθέτουν οι ελπίδες και οι αγώνες της.

Η ξαφνική του απώλεια και το έργο του επανατοποθετεί με σύγχρονους όρους, την ανάγκη συμπόρευσης των δυνάμεων της εργασίας, της προοδευτικής διανόησης και του καλλιτεχνικού κόσμου, σε μια κοινή πορεία πολιτισμικής αναγέννησης ενάντια στο σύγχρονο σκοταδισμό και την πολιτιστική απαξίωση.

Το τελευταίο μήνα έχουμε γίνει μάρτυρες ενός πρωτοφανούς πολιτικού σχεδίου της κυβέρνησης και των μηχανισμών της που έχει σαν στόχο την τρομοκράτηση και το βίαιο χτύπημα του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος.

Σε αυτά τα πλαίσια πραγματοποιήθηκε στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο τη Δευτέρα 21 Νοεμβρίου «καταδρομική» επ’ αμοιβή επιχείρηση από σκοτεινές φιγούρες του υπόκοσμου και των γηπέδων εναντίον φοιτητών, σε μια επίθεση οργανωμένη και συντονισμένη από κλιμάκια του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ.

Καταγγέλλουμε απερίφραστα τη δολοφονική επίθεση ομάδας έμμισθων τραμπούκων και μελών της ΠΑΣΠ σε μέλη της ΕΑΑΚ και φοιτητές στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο. Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες που η κυβερνητική παράταξη επιλέγει να χτυπήσει με λογική συμμορίας μέλη της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Τέτοιες τεχνικές θα ζήλευε η ΕΠΕΝ του, όψιμου μέλους της νέας μνημονιακής χουντικής κυβέρνησης, Βορίδη. Πιο συγκεκριμένα μπράβοι και τραμπούκοι οπλισμένοι με καδρόνια, κράνη, αιχμηρά αντικείμενα ακόμη και πιστόλι φωτοβολίδας επιτέθηκαν απρόκλητα στα μέλη της ΕΑΑΚ τη Δευτέρα 21 Νοεμβρίου, ενώ επιχειρούν να στήσουν και νέα ραντεβού θανάτου. Τα τελευταία γεγονότα που αποτελούν συνέχεια της οργανωμένης επίθεσης τους στους φοιτητικούς συλλόγους το τριήμερο του Πολυτεχνείου αλλά και του προπηλακισμού μέλους της ΕΑΑΚ από την ίδια ομάδα κυβερνητικών τραμπούκων. Η απόφαση της ΠΑΣΠ να χρησιμοποιήσει τέτοιες μεθόδους καταστολής του φοιτητικού κινήματος, δείχνει πως έχουμε περάσει σε μία νέα φάση, όπως σε κάθε περίοδο κατάλυσης της δημοκρατίας πάντοτε υπάρχει μια ομάδα τραμπούκων που φροντίζει για την «συμπεριφορά» των αντιφρονούντων. Φαίνεται πως η ιστορία δεν δίδαξε τίποτα στους νεολαίους του ΠΑΣΟΚ, που πλέον μπορούν άνετα να μετονομαστούν σε σύγχρονη ΕΚΟΦ.

Όμως, η πάλη για την ανατροπή της δικτατορίας του κεφαλαίου, των σχεδιασμών της μαύρης συγκυβέρνησης και της εργατικής απάντησης στην κρίση θα κριθεί στον αγώνα ολόκληρης της κοινωνίας, γιατί πλέον οι μειοψηφίες είναι κυβερνητικές, γιατί κανένα πολιτικό στέλεχος και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ δε μπορεί να κυκλοφορήσει χωρίς να νοιώσει τη λαϊκή οργή. Τα χτυπήματα του μαύρου μετώπου δε θα μένουν αναπάντητα. Η στάση των φοιτητών στο Γεωπονικό ήταν στάση λαϊκής αυτοάμυνας, τέτοιας που σταδιακά ολόκληρη η κοινωνική πλειοψηφία θα κρατήσει απέναντι στην έμμεση αλλά και άμεση βία του συστήματος. Η αντικαπιταλιστική αριστερά, σε κάθε σχολή, γειτονιά, συνδικάτο, βρίσκεται στην καρδιά αυτού του κινήματος που παλεύει για τις ζωές και το μέλλον εκατομμυρίων εργαζομένων και νεολαίας. Για την στάση μας αυτή θα χτυπηθούμε, δεν θα είναι η πρώτη φορά το ίδιο συνέβη τα χρόνια του αντιδικτατορικού αγώνα, στα χρόνια της λευκής τρομοκρατίας, στα χρόνια της εθνικοφροσύνης.

Καταγγέλλουμε απερίφραστα την τραμπούκικη επίθεση, και με όρους που θυμίζουν ακροδεξιά συμμορία, που εξαπέλυσαν μέλη της νεολαίας ΠΑΣΟΚ σε φοιτήτρια μέλος της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση και της ΕΑΑΚ.

Μόλις λίγες ημέρες μετά την επιθετική αναδίπλωση της αδύναμης να κυβερνήσει κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και τη συγκρότηση του μαύρου μετώπου μαζί με τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ, η κυβερνητική νεολαία συμπεριφερόμενη ως δύναμη καταστολής ήρθε να δείξει τις επικίνδυνες διαθέσεις της αντιδραστικής συγκυβέρνησης.

Με περισσό «τσαμπουκά» - εμπνεόμενοι από ό, τι φαίνεται και από τη μαύρη συμμαχία τους – οι τραμπούκοι του ΠΑΣΟΚ χτύπησαν τη φοιτήτρια, ενώ την κρατούσαν σε ομηρία σε γειτονική στο χώρο του πολυτεχνείου καφετέρια όπου την προπηλάκιζαν συντεταγμένα. Η «αιτία για τη δράση των τιμωρών» ήταν υποτιθέμενη η καταγραφή από την ίδια σε βίντεο μελών της νεολαίας ΠΑΣΟΚ σε συναναστροφή με δυνάμεις των ΜΑΤ. Η δε προσπάθεια ολιγομελούς αντιπροσωπείας φοιτητών να αφεθεί η συνάδελφός τους ελεύθερη αντιμετωπίστηκε από κυβερνητικούς εγκάθετους με ξυλοδαρμό και πέτρες.

Η κατάλυση κάθε έννοιας – ακόμη και τυπικής – δημοκρατίας φαίνεται ότι δεν έχει τέλος στην περίοδο του δόγματος του σοκ. Η κοινοβουλευτική χούντα της συγκυβέρνησης και η αναζήτηση νομιμοποίησης μόνο από την ΕΕ και τις ΗΠΑ, και φυσικά όχι από τον λαό, είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος της φίμωσης από τα ΜΜΕ και της καταστολής των διαδηλώσεων που καταλήγουν σε νεκρούς διαδηλωτές. Μόνον έτσι μπορούν να επιβάλλουν το αντεργατικό πραξικόπημα. Γι ‘ αυτό ο λαός τους αποστρέφεται και τους κυνηγά όπου τους βρει, από τις ταβέρνες ως τις παρελάσεις.

Σήμερα 38 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου το μήνυμά της είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Αυτό το μήνυμα και τη σημερινή του δυνατότητα να εκφραστεί από ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής αυτής της κυβέρνησης, του ΔΝΤ και της ΕΕ είναι αυτό που φοβούνται οι κυβερνητικοί που ήρθαν σήμερα με κράνη και καδρόνια για να εισβάλλουν στον χώρο του πολυτεχνείου. Στο Πολυτεχνείο, όμως, δεν χωρούν αυτοί που επί χρόνια προσπαθούσαν να το ενσωματώσουν ταυτίζοντας το περιεχόμενό του με την προσωπική πορεία ξεπουλημένων λακέδων της αστικής πολιτικής και σήμερα αποφάσισαν να το πετάξουν στον κάλαθο για να σφραγίσουν – όπως λένε – την ιστορική παρέκβαση της μεταπολιτευτικής περιόδου.

Σήμερα, 38 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου το νόημα του Νοέμβρη είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Ο αγώνας του λαού για απελευθέρωση από την εκμετάλλευση και την καταπίεση που επέβαλλε η χούντα των συνταγματαρχών, η πάλη για πραγματική δημοκρατία στα χέρια του λαού εμπνέει τους σύγχρονους αγώνες για την ανατροπή του Μαύρου Μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και την απελευθέρωση από τα δεσμά της ΕΕ και του ΔΝΤ. Το σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ συμπυκνώνει ακόμη και σήμερα τα βασικά αιτήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας ενάντια στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που επιβάλλει το κεφάλαιο και οι πολιτικοί εκφραστές του. Η αλλαγή του διαχειριστή της αντιδραστικής πολιτικής και ο διορισμός του εκλεκτού των Τραπεζών Παπαδήμου, έρχεται να αναχαιτίσει την ανοδική τάση του λαϊκού κινήματος και το φόβο του αστικού συνασπισμού εξουσίας για μια μεγάλη λαϊκή εξέγερση. Σε αυτό το πλαίσιο, αστικά ΜΜΕ και παπαγαλάκια της συγκυβέρνησης σπεύδουν για ακόμη μία φορά να αλλοιώσουν το πραγματικό νόημα του Νοέμβρη του ΄73 που αποτελεί φάρο για τη σύγχρονη πάλη του λαού για τις ανάγκες και τα δικαιώματά του. Προσπαθούν να παρουσιάσουν το Πολυτεχνείο ως δείγμα ενός «αγώνα» που πάλευε για την αστική δημοκρατία ενώ ταυτόχρονα τρομοκρατούν το λαό μέσα από την αστυνομοκρατία για να μετατρέψουν το Πολυτεχνείο σε «νεκρή ζώνη».

Κάντε κλικ για να διαβάσετε την ανακοίνωση της Π.Ε. του ΝΑΡ για το θάνατο του Κ. Τζιαντζή

Τώρα που τον χρειαζόμασταν περισσότερο από ποτέ μας έφυγε τις πρώτες πρωινές ώρες ο σύντροφος Κώστας Τζιαντζής. Ο Κώστας Τζιαντζής ήταν ένας από τους βασικούς πυλώνες της ίδρυσης και της πορείας του ΝΑΡ, που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην υπόθεση του κομμουνιστικού κινήματος και της σύγχρονης επαναθεμελίωσής του. Αγωνιστής του αντιδικτατορικού κινήματος και των μεγάλων αγώνων της μεταπολίτευσης, από τα 15 μέλη της Κ.Ε. του ΚΚΕ που αποχώρησαν το 1989 και δημιούργησαν το Νέο Αριστερό Ρεύμα, του οποίου μέλος της Π.Ε. ήταν μέχρι σήμερα.

Σύντομο Βιογραφικό

«Έφυγε» σήμερα, 1η Νοεμβρίου, ο Κώστας Τζιαντζής, ηγετική προσωπικότητα της κομμουνιστικής Αριστεράς και του αντιδικτατορικού κινήματος, σε ηλικία 63 ετών.

Γεννήθηκε στον Πύργο της Ηλείας το Σεπτέμβρη του 1948. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Εντάχθηκε στο αντιδικτατορικό κίνημα, συνελήφθη το 1968 από την Ασφάλεια και το 1969 οργανώθηκε στην ΚΝΕ. Ήταν μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ στη διάρκεια της δικτατορίας και ο βασικός συντελεστής στη δημιουργία της Αντι-ΕΦΕΕ. Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν γραμματέας της Οργάνωσης Σπουδάζουσας της ΚΝΕ και έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέλιξη των γεγονότων. Καταζητούμενος της χούντας από το Φεβρουάριο του 1974 πέρασε στην παρανομία μέχρι τη μεταπολίτευση. Μετά την κατάρρευση της χούντας υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ μέχρι το 1989, οπότε αποχώρησε μαζί με άλλα 14 μέλη της ΚΕ που δημιούργησαν εν συνεχεία το Νέο Αριστερό Ρεύμα.

Στα δύσκολα για την Αριστερά χρόνια που ακολούθησαν έδωσε σκληρές μάχες για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού ιδανικού και τη διαμόρφωση ενός επαναστατικού προγράμματος, του αντίστοιχου κόμματος και του εργατικού κινήματος της εποχής μας για την κομμουνιστική απελευθέρωση.

Ο λαός, ποτάμι ορμητικό, δεν γυρίζει πίσω. Θα ανατρέψει την κρατική και παρακρατική βία και την κυβέρνηση που δολοφονεί.

Η δεύτερη μέρα της 48ωρης γενικής πανελλαδικής απεργίας αποτελεί ένα ακόμα μήνυμα συνέχισης και κλιμάκωσης του αγώνα, για την ανατροπή της λαομίσητης κυβέρνησης, του σάπιου πολιτικού συστήματος και της κοινωνικής εξαθλίωσης που προωθεί η κοινοβουλευτική χούντα της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

Αθήνα 13/09/2011

Ξεκίνησε αυτή τη βδομάδα άλλη μια σχολική χρονία. Όμως αυτή η χρονιά δεν θα ναι σαν τις άλλες. Η πρώτη μέρα βρίσκει τους μαθητές χωρίς βιβλία. Βρίσκει τα σχολεία με ελλείψεις προσωπικού, με συγχωνεύσεις και κλεισίματα, σε μια πρωτοφανή οικονομική ασφυξία ώστε να αδυνατούν να εκπληρώσουν ακόμα και τις βασικές ανάγκες τους. Τους καθηγητές να χάνουν τις θέσεις και το μισθό τους. Τα πανεπιστήμια να τελούν υπό κατάληψη ενάντια στο νόμο που διαλύει και επιχειρηματικοποιεί τη δημόσια παιδεία. Βρίσκει τη χώρα υπό την εξουσία μιας σύγχρονης χούντας που όχι μόνο συνθλίβει όλα τα δικαιώματα, όχι μόνο χτυπά όποιον διαμαρτύρεται αλλά πλέον απαγορεύει και κάθε πολιτική συζήτηση μέσα στα σχολεία σαν τον στρατιωτικό κανονισμό και κάθε συνάθροιση στις πλατείες. Θέλει να αποφύγει με κάθε τρόπο, ακόμα και με ωμή βία, την πιθανότητα να βρεθούν στο δρόμο οι μαθητές στο πλαι των υπόλοιπων αγωνιζόμενων κομματιών. Η νέα χρονιά βρίσκει όλη την κοινωνία να βιώνει την πιο μαύρη παραγματικότητα, τη βαρβαρότητα της κυβερνητικής πολιτικής, της τρόικα και του ΔΝΤ. Για όλους τους λόγους αυτούς η φετινή χρονιά δεν μπορεί παρά να ξεκινήσει με αγώνες, να είναι η τελευταία χρονιά που θα ξεκινά μέσα στην εξαθλίωση. Η νεολαία Κομμουνιστική απελευθέρωση καλεί τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς να βγουν άμεσα στο δρόμο του αγώνα με συνελεύσεις, αποχές, καταλήψεις και απεργίες. Να οργανώσουν τον αγώνα τους με την πλατιά συμμετοχή μαθητών και μαθητριών. Είναι η στιγμή που ένα μαχητικό και ανατρεπτικό πανεκπαιδευτικό μέτωπο με μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων και εργαζόμενους στα ακαδημαϊκά ιδρύματα μπορεί να εμφανιστεί ενάντια σε μια πολιτική που καταστρέφει συνολικά τα δικαιώματά μας στην μόρφωση και την δουλειά. Είναι η στιγμή που η φλόγα που σιγοβράζει μέσα σε κάθε εργαζόμενο και νέο πρέπει να γίνει ορμή που θα ανατρέψει όλο το σάπιο πολιτικό σύστημα και αυτή την κυβέρνηση, όλους τους εκπροσώπους της αντιλαϊκής πολιτικής. Είναι η στιγμή που όλοι οι αγώνες μαζί, στην εκπαίδευση, στους εργατικούς χώρους και στις πλατείες πρέπει να γίνουν ένα ρεύμα που συμπαρασύρει στην ανατροπή όλη την κοινωνία.

Παρασκευή 02/09/2011

Χαιρετίζουμε τις χιλιάδες φοιτητών και σπουδαστών που έδωσαν το πρώτο ηχηρό μήνυμα ανατροπής των κυβερνητικών σχεδίων για τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης. Οι χθεσινές κινητοποιήσεις αποτελούν μόνο την αρχή μιας μεγάλης μάχης που βρίσκει όλο τον κόσμο της εκπαίδευσης απέναντι στα σχέδια του μαύρου κοινοβουλευτικού μπλοκ ΠΑΣΟΚ – ΝΔ - ΛΑΟΣ. Δεκάδες σύλλογοι συνέρχονται, δεκάδες σχολές βρίσκονται υπό κατάληψη δείχνοντας την αποφασιστικότητα και την κρισιμότητα του αγώνα. Ο αγώνας βρίσκεται στα χέρια χιλιάδων νέων, φοιτητών, στα χέρια των Συντονιστικών Επιτροπών και των Φοιτητικών Συλλόγων, στα χέρια του Συντονιστικού τους. Και εκεί θα παραμείνει και δεν μπορεί να δυσφημιστεί, γιατί είναι αγώνας δίκαιος, κομμάτι των ευρύτερων κινητοποιήσεων για την Ανατροπή της κυβερνητικής μειοψηφίας, της χούντας Κυβέρνησης – ΕΕ - ΔΝΤ!  

Οφείλουμε όμως να καταδικάσουμε απερίφραστα μια από τις πιο χυδαίες δηλώσεις από την μεταπολίτευση που εκδόθηκε από τον υπεύθυνο τύπου του ΛΑΟΣ Κ. Αϊβαλιώτη. Οι δηλώσεις του ΛΑΟΣ, όπως και άλλες τοποθετήσεις στελεχών του τις τελευταίες ημέρες που εκφράζουν το σύνολο του αστικού συνασπισμού εξουσίας και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, αυτολεξεί αναφέρει:  «Οι κομμουνιστές παίζουν με τη φωτιά. Οσάκις το αποτόλμησαν στο παρελθόν, η ιστορία τιμώρησε τις μεθοδεύσεις και τις πρακτικές τους».  

Μετά τις γνωστές περιπέτειες με τη θητεία του ο κατά τα άλλα «πατριώτης» βουλευτής της ακροδεξιάς ξαναχτυπά ανακαλύπτοντας και πάλι τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» παραδίδοντας δε και μαθήματα ιστορικής μνήμης για το τι μπορεί να περιμένει, όποιον παίζει με τη φωτιά. Αλλά επειδή η ιστορία δεν μπορεί να παραγράφεται στα χέρια των αισχρών τιμητών της οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ορισμένα πράγματα.  

Ήταν οι Κομμουνιστές που έπαιξαν με τη φωτιά της Απελευθέρωσης και της Αντίστασης, όταν ομοϊδεάτες του κ. Αϊβαλιώτη έπαιζαν καλά το ρόλο του γερμανοτσολιά. Ήταν οι Κομμουνιστές που έπαιξαν με τη φωτιά της ελευθερίας όταν ομοϊδεάτες του κ. Αϊβαλιώτη γέμιζαν τα ξερονήσια και τις φυλακές. Ήταν οι Κομμουνιστές που έπαιξαν με τη φωτιά της ανατροπής της Χούντας όταν ομοϊδεάτες του κ. Αϊβαλιώτη βασάνισαν αγωνιστές της δημοκρατίας στα κολαστήρια της ΕΣΑ. Ήταν οι Κομμουνιστές που παίζουν με τη φωτιά της διασφάλισης της ζωής της γενιάς μας και αυτών που ακολουθούν όταν ο κ. Αϊβαλιώτης «εκτελούσε» το πατριωτικό του καθήκον υπερψηφίζοντας το μνημόνιο.  

Η ιστορία όντως έχει τιμωρήσει τις μεθοδεύσεις και τις πρακτικές όσων προσπάθησαν στο παρελθόν να χαρίσουν τον πλούτο και τους κόπους του λαού στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, και θα το ξανακάνει με μεγάλη ευχαρίστηση, γιατί την ιστορία τη γράφουν οι αγώνες!  

Θα νικήσουμε!

Σήμερα η επικίνδυνη, για το λαό και τη νεολαία, κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έφερε στη Βουλή και με συνοπτικές διαδικασίες ψήφισε τον νέο Νόμο-Πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δεν τηρήθηκαν καν τα προσχήματα από την κατ’ επίφαση αντιπολίτευση της ΝΔ που μαζί με τα αντιδραστικά από-κόμματα του ΠΑΣΟΚ, το ΛΑΟΣ και τη Δημοκρατική Συμμαχία, ψήφισαν επί της αρχής το νομοσχέδιο – πιέζοντας δε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προς αντιδραστικότερη αναθεώρηση του αρχικού Νομοσχεδίου με τη σαφή προσθήκη της ολοκληρωτικής κατάργησης του ασύλου. Η απροκάλυπτη αυτή συμμαχία φανερώνει τον διακαή πόθο των δυνάμεων του κεφαλαίου για την προώθηση, ολοκλήρωση και επέκταση των βασικότερων πτυχών των διακηρύξεων της Μπολόνια, της ΕΕ και της Τρόικα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Η ψήφιση του Νόμου για τη τριτοβάθμια εκπαίδευση ακολουθεί τον νόμο για την πρώτη απασχόληση των νέων ενώ ήδη έχει ανοίξει η συζήτηση για την επιμήκυνση της στρατιωτικής θητείας. Προσθέτει έναν ακόμη βραχνά στην Οδύσσεια της σύγχρονης νεολαίας που αναμετριέται καθημερινά με τη φτώχεια, την ανεργία αλλά και το ασφυκτικό αντιδημοκρατικό πλαίσιο που επιβάλλει η γενικευμένη κρίση του συστήματος και σύγχρονος κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός. Όμως, ο δρόμος της υποταγής και της συναίνεσης στο ζοφερό παρόν και μέλλον δεν είναι ο μοναδικός!

Η μάχη για τη νεολαία που βρέθηκε στους δρόμους και στις πλατείες όλο το προηγούμενο διάστημα για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης - ΕΕ – ΔΝΤ - κεφαλαίου έχει αρχίσει και θα συνεχιστεί! Είναι η ώρα να μιλήσει το κίνημα μέσα από τις συνελεύσεις, τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις του. Ο αγώνας θα είναι διαρκής, μαζί με τους εργαζόμενους, ανυπότακτος και ανατρεπτικός. Όχι για την προάσπιση των παρηκμασμένων και αντιδραστικών στοιχείων του πανεπιστημίου του σήμερα, όχι για την διατήρηση των κομματικών μηχανισμών της ΠΑΣΠ, της ΔΑΠ και του καθηγητικού κατεστημένου αλλά για τη διεκδίκηση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης των αναγκών της σύγχρονης νεολαίας.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετά την πραξικοπηματική ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος στις 29 Ιούνη έχει χάσει κάθε ψήγμα νομιμοποίησης στα μάτια της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων και της νεολαίας. Παρά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του Μαΐου και του Ιούνη, η κυβέρνηση αυτή, σπεύδει μέσα στο κατακαλόκαιρο να περάσει μία σειρά από αντιλαϊκές τομές, θεωρώντας πως μπορεί να αποφύγει τον οδοστρωτήρα των κοινωνικών αντιδράσεων.

Ο χώρος της εκπαίδευσης βρίσκεται ήδη σε αναβρασμό. Στα σχολεία οι τραγικές ελλείψεις του προσωπικού κινδυνεύουν να τινάξουν στον αέρα την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς ενώ νέος γύρος μαζικών συγχωνεύσεων ετοιμάζεται το φθινόπωρο. Τα πανεπιστήμια μετά την δραματική υποχρηματοδότηση που αντιμετώπισαν πέρυσι και την ψήφιση του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων βρίσκονται μπροστά στην επικείμενη ψήφιση του νέου νόμου Διαμαντοπούλου.

Οι αποφάσεις της συνόδου κορυφής της ΕΕ, πείθουν και τους πιο δύσπιστους ότι η πολυδιαφημισμένη ‘’ευρωπαϊκή λύση’’ στοχεύει στην ‘’προστασία του ευρώ’’ και τη βίαιη οικονομική και πολιτική ενοποίηση της και, όρος γι αυτό, είναι το γονάτισμα του ελληνικού λαού, η καταστροφή των κοινωνικών δικαιωμάτων, η εκποίηση και αρπαγή του δημόσιου κοινωνικού πλούτου.

Το πρόσθετο πακέτο ‘’βοήθειας’’ των 109 δις δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα νέο τοκογλυφικό δάνειο, που θα φορτωθεί στις πλάτες του λαού. Παράλληλα, διοχετεύεται νέος πακτωλός χρημάτων στις ελληνικές τράπεζες.

Η «συμφωνία» στην οποία κατέληξαν ΕΈ, ΔΝΤ, ΕΚΤ και ευρωπαϊκές Τράπεζες για παράταση –επιμήκυνση του χρέους σημαίνει ελεγχόμενη χρεοκοπία, συνεχή δανεισμό και υποταγή του λαού στα δεσμά τους για πάνω από 30 χρόνια. Κι αυτή, ωστόσο, η συμφωνία, στο βαθμό που επεκτείνεται η κρίση στην Ισπανία και την Ιταλία, δεν πρόκειται να μακροημερεύσει.

Το διαφημιζόμενο «νέο σχέδιο Μάρσαλ», δεν προβλέπει τίποτα περισσότερο από ένα επιχειρηματικό τοπίο που θα μοιάζει με αυτό της κινεζικής ακτής. Οι επιχειρήσεις θα δουλεύουν έξω από τις προβλέψεις κάθε έννοιας νόμου και δικαίου και τα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα θα είναι εκτός νόμου.

Αυτό που κρύβει η αντιδραστική χούντα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ, είναι ότι στόχος και προϋπόθεση για το νέο διακανονισμό είναι νέες μειώσεις των μισθών και των συντάξεων, πλήρης διάλυση των εργασιακών σχέσεων, μαζική ανεργία, απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, αποδιάρθρωση των κοινωνικών υποδομών, περισσότεροι φόροι για την κοινωνική πλειοψηφία, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και του φυσικού πλούτου έναντι πινακίου φακής.

Για την πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία, τους ληστευμένους εργαζόμενους και ανέργους, τους ξεκληρισμένους αγρότες και μικρομεσαίους, νεολαίους με υποθηκευμένο μέλλον, σε μια χώρα που δίνεται για αντιπαροχή, η μόνη απάντηση είναι «Δεν χρωστάμε, Δεν πουλάμε, Δεν πληρώνουμε. Τους Ανατρέπουμε». Όλους όσους έχουμε απέναντι. Και απέναντι είναι η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και κάθε κυβέρνηση του κοινωνικού πολέμου. Είναι η ΕΕ και το ΔΝΤ. Είναι οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, ο ΣΕΒ που τρίβουν τα χέρια τους με αυτή τη συμφωνία.

Είναι η μόνη γλώσσα που "καταλαβαίνουν". Η γλώσσα των απεργιών, των διαδηλώσεων και των πλατειών που τους ταρακούνησε το τελευταίο δίμηνο. Που όταν θα μετατραπεί σε πολιτικά απειλητικό ανατρεπτικό κίνημα και λαϊκή εξέγερση θα ανατρέψει κάθε αντιλαϊκή Κυβέρνηση και πολιτική, θα μπορεί να επιβάλει στάση πληρωμών-διαγραφή του χρέους. Έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Θα μπορεί με νέα όργανα εργατικής και λαϊκής δημοκρατίας να ανοίξει το δρόμο για μια αντικαπιταλιστική πορεία και ανατροπή.

Όπως ο Γ. Παπανδρέου, στα Δεκεμβριανά του 1944, χρειάστηκε τα όπλα των Άγγλων για να αντιμετωπίσει την Εθνική Αντίσταση κι ο δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος χρειάστηκε τα τανκς για να αντιμετωπίσει την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, έτσι και η χούντα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ, του ΔΝΤ και του ΣΕΒ χρειάστηκαν δύο μέρες τώρα ένα όργιο καταστολής απέναντι στον «εχθρό λαό» για να πετύχουν την υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου και του εφαρμοστικού νόμου.

Ας μην αυταπατώνται! Ό,τι πέτυχε η κοινοβουλευτική τους δικτατορία, ότι επικύρωσαν στο σάπιο πολιτικό τους σύστημα δεν θα περάσει στους εργαζόμενους και τη νεολαία. Το δίλημμα «χρεοκοπία και τανκς ή Μεσοπρόθεσμο» σημαίνει στην ουσία και μεσοπρόθεσμο και χρεοκοπία και «τανκς».

Ας μην αισθάνονται «ανακούφιση», αυτοί, οι αγορές, ο Τρισέ και οι πολυεθνικές, μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου. Το μαχητικό πνεύμα των απεργιών, η επιμονή των πλατειών, οι νέες μορφές συλλογικότητας και πολιτικοποίησης, το πνεύμα της ρήξης με την ΕΕ και το αστικό πολιτικό σύστημα, το «μικρόβιο» της απειθαρχίας και της ανυπακοής απέναντι στις αγορές και τους νόμους του κέρδους θα στοιχειώνει το επόμενο διάστημα σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε μέτωπο, σε κάθε μέτρο που θα επιχειρούν να περάσουν, σε κάθε γειτονιά και σχολή, σε κάθε πλατεία. Εκεί θα ψηφίζει ο μαχόμενος λαός κάθε μέρα.

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
Για να ανατραπεί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, το παλιό και τα νέα μνημόνια!
Κάτω η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και το σάπιο πολιτικό σύστημα,
έξω τρόικα, ΕΕ και ΔΝΤ
Εργάτες εργάτριες, εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι και νέες!

Η μαχητική, γεμάτη αυταπάρνηση και διάρκεια πολιτική παρέμβαση του εργατικού και λαϊκού κινήματος το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα η απεργία και η συγκέντρωση της Τετάρτης 15 Ιούνη, η ηρωική μάχη για την υπεράσπιση της πλατείας Συντάγματος, είναι ποιοτική συνέχεια των αγώνων του λαού μας που, εδώ και μήνες, είναι στους δρόμους!

Οι μαχόμενοι απεργοί, η νεολαία, ο λαός της Αθήνας, των μικρών και μεγάλων ελληνικών πόλεων, με απαράμιλλο θάρρος επέδειξαν μια πρωτόγνωρη μαζική αντίσταση. Σπάζουν στην πράξη την κρατική και παρακρατική τρομοκρατία. Με την αποφασιστική αντίσταση τους στο Σύνταγμα, ακύρωσαν το δολοφονικό σχέδιο της κυβέρνησης, στο οποίο συμμετείχαν προβοκάτορες «ασφαλίτες με μαύρα» και μολότοφ, ακροδεξιοί, ορδές των ΜΑΤ, τροχοφόρα της ΔΙΑΣ. Το σχέδιο αυτό διευκόλυνε μερίδα «αναρχικών», δρώντας ενάντια στο κίνημα και τους αγωνιστές του.

Το ΝΑΡ χαιρετίζει τη μεγαλειώδη απεργιακή μάχη και τις διαδηλώσεις των εργαζομένων, της νεολαίας, όλου του λαού σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Οι σημερινές απεργιακές συγκεντρώσεις συνάντησαν τους διαδηλωτές που εδώ και 22 ημέρες κατακλύζουν την πλατεία Συντάγματος και τις πλατείες των άλλων πόλεων και δημιούργησαν μια από τις κορυφαίες στιγμές της λαϊκής αντίστασης και πάλης μετά τη Μεταπολίτευση.

Το μήνυμα της σημερινής απεργίας και συγκέντρωσης ήταν πιο μαζικό, μαχητικό και βροντερό από ποτέ: Η βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου έχει καταδικαστεί οριστικά και αμετάκλητα από το λαό. Το μνημόνιο, το σύμφωνο για το ευρώ, το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα πρέπει εδώ και τώρα να ανατραπούν. Μαζί και όλα τα αντεργατικά μέτρα που έχουν προωθήσει.

Σήμερα, νωρίς το πρωί, έχασε τη μάχη με την επάρατη νόσο ο αγαπημένος μας σύντροφος Τάσος Κοζανιτάς. Σε ηλικία μόλις 30 ετών ο Τάσος, που ήταν μέλος του Γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση και υπεύθυνος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού των Αναιρέσεων, άφησε την τελευταία του πνοή στο Αττικό νοσοκομείο.

Γνωστός για τη συντροφικότητά και τη σεμνότητά του, τον κοφτό του λόγο, την εύθυμη παρέα του, αγαπήθηκε από εκατοντάδες συναγωνιστές, συντρόφους και φίλους. Αυτές τις δύσκολες ώρες οι σύντροφοι του ΝΑΡ και της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση είναι κοντά στην οικογένειά του, τη σύντροφό του και τους φίλους του.

Θα μας συντροφεύει σε κάθε βήμα της δύσκολης διαδρομής μας.

1) Οι φετινές φοιτητικές εκλογές της 18ης Μάη διεξήχθησαν στην περίοδο συμπλήρωσης ενός χρόνου από την υπογραφή του μνημονίου μεταξύ της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ένας χρόνος κατά τη διάρκεια του οποίου η σύγχρονη χούντα του κεφαλαίου εξαπέλυσε μια ιστορικών διαστάσεων επίθεση στα δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας, φέρνοντας την κοινωνική πλειοψηφία στα όρια της φτώχειας και της εξαθλίωσης, ωθώντας τη νέα γενιά σε ένα ανύπαρκτο παρόν και ένα αβέβαιο μέλλον. Η περίοδος έχει φέρει στην επιφάνεια τις στρατηγικές ανεπάρκειες της Αριστεράς αλλά και τη την αδυναμίας να αποτελέσει έναν ανταγωνιστικό πόλο απέναντι στην επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου, παρά τους σημαντικούς αγώνες που εκτυλίχθησαν το προηγούμενο διάστημα.

2) Τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών χαρακτηρίζονται από την πτώση της κυβερνητικής ΠΑΣΠ και την ταυτόχρονη άνοδο της ΔΑΠ - μάλιστα, σε πολλές σχολές η πτώση της ΠΑΣΠ καλύπτεται από την ισότιμη άνοδο της ΔΑΠ , αναδεικνύοντας πως σε αυτή την εκλογική μάχη ο δικομματισμός δεν ηττάται στο σύνολό του. Είναι ξεκάθαρο πως και φέτος οι καθεστωτικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν όλους τους μηχανισμούς για να ενισχύσουν τα ποσοστά τους και οι φοιτητικές εκλογές αποτέλεσαν κεντρική μάχη των κομματικών επιτελείων. Απαιτείται από την Αριστερά και δη από την επαναστατική αντικαπιταλιστική πτέρυγα μία αναβαθμισμένη πολιτική γραμμή που θα ενισχύσει την αποστοίχιση από τον δικομματισμό και θα συμβάλει στο μετασχηματισμό της απογοήτευσης σε ένα πολιτικό κίνημα ανατροπής αυτής της πολιτικής, από όποιον από τους δύο κυρίαρχους πυλώνες της κι αν εκφράζεται.

Η αναμέτρηση των φοιτητικών εκλογών της 18ης Μάη συμπίπτει με τη συμπλήρωση ενός χρόνου από την υπογραφή του μνημονίου από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την ιστορικών διαστάσεων επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας.

Οι προσπάθειες της κυβέρνησης να πείσει πως το μνημόνιο ήταν μονόδρομος και πέτυχε δεν βρήκαν έδαφος στη φοιτητική και σπουδαστική νεολαία. Η αδυναμία της κυβερνητικής παράταξης να πείσει για το πρόγραμμά του ΠΑΣΟΚ αποτυπώνεται στη σημαντική πτώση της ΠΑΣΠ. Τα αποτελέσματα, ωστόσο, αποτυπώνουν πως ο δικομματισμός δεν ηττάται στο σύνολό του, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη μετώπου ενάντια στο σύνολο των δυνάμεων του αστικού συνασπισμού εξουσίας και την παρουσία της ΝΔ ως υποψήφιας κυβερνητικής δύναμης το επόμενο χρονικό διάστημα.

Οι δυνάμεις της καθεστωτικής αριστεράς ΠΚΣ – ΑΡΕΝ παρουσιάζουν πτώση για μια χρονιά ακόμα, γεγονός που αποδεικνύει την αδυναμία τους να συνδράμουν σε ένα ανατρεπτικό φοιτητικό κίνημα που μαζί με τους εργαζόμενους θα συγκρουστεί με τις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές.

Εν μέσω αυτού του κλίματος, η ΕΑΑΚ – φορέας και δύναμη της αντικαπιταλιστικής αριστεράς – παρουσιάζει αξιοσημείωτη αντοχή και τάσεις ανόδου, ιδιαίτερα δε εκεί που πρωτοστατεί στη διαμόρφωση του τοπίου εντείνει τις τάσεις αποτοίχισης από τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις. Ως εκ τούτου, το επόμενο διάστημα καλείται να ξαναβάλει σε τροχιά τη δυνατότητα ανατροπής της πολιτικής ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ χωρίς να υποτιμά τη στηριγμένη από τα ΜΜΕ και τον κυρίαρχο κόσμο άνοδο της ΔΑΠ. Η εμφάνιση της ΕΑΑΚ σε μια σειρά νέες σχολές συνηγορεί στην ελπίδα ενός νεύρου αντίστασης και ανατροπής απέναντι στην αντι-εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και το ζοφερό μέλλον που σχεδιάζουν ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΕΕ.

ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΞΑΝΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟ ΛΑΟ

Το ΝΑΡ και η νΚΑ καταγγέλλουν τη δολοφονική επίθεση των κατασταλτικών δυνάμεων κατ΄ εντολή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στη σημερινή απεργιακή διαδήλωση. Συγκεκριμένα, ενώ η πορεία αποχωρούσε από την πλατεία Συντάγματος προς την οδό Πανεπιστημίου όπου και θα τερματιζόταν, χτυπήθηκε βίαια και εντελώς αναίτια από τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Χιλιάδες διαδηλωτές των απεργιακών μπλοκ βρέθηκαν αντιμέτωποι με τόνους χημικών, χτυπήματα με γκλομπ και συλλήψεις. Αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης είναι ο τραυματισμός δεκάδων διαδηλωτών, δύο εκ των οποίων σε ιδιαίτερα κρίσιμη κατάσταση. Ιδιαίτερα σοβαρή είναι η περίπτωση 30χρονου διαδηλωτή που διακομίστηκε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας σε κωματώδη κατάσταση, λόγω ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας έπειτα από χτύπημα με γκλομπ, όπου και χειρουργείται δίνοντας μάχη για τη ζωή του. Είναι προφανές ότι υπήρξε σαφής εντολή από την κυβέρνηση να δοθεί το μήνυμα της σιδερένιας φτέρνας μπροστά στη γιγάντωση της λαϊκής οργής και της απεργιακής ανυπακοής.

Την Πέμπτη 5 Μαῒου, 80 τραμπούκοι της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ επιτέθηκαν με πρωτοφανή βιαιότητα (πέτρες κράνη) ενάντια σε μέλη της ΕΑΑΚ με αποτέλεσμα τον τραυματισμό μελών της ΕΑΑΚ, τρεις εκ των οποίων κατέληξαν στο νοσοκομείο.

Στόχος της επίθεσης ήταν η φίμωση του σχήματος ΡΑΦ-ΕΑΑΚ στις πολιτικές επιστήμες και η καταστροφή του χώρου παρέμβασής του. Αποτελεί συνηθισμένη φασιστική πρακτική της ΔΑΠ, η οποία γνωρίζοντας ότι οι πολιτικές της θέσεις είναι ενάντια στα συμφέροντα των φοιτητών, υιοθετεί ένα μοντέλο συνδικαλισμού που προωθεί την απάθεια μέσω πελατειακών σχέσεων και την παθητική αποδοχή μεταρρυθμίσεων που διαλύουν τη φοιτητική καθημερινότητα, την εργασιακή προοπτική και συνολικά το παρόν και το μέλλον των φοιτητών. Η ΔΑΠ δε διστάζει, μάλιστα, να «διασφαλίσει» αυτήν την ομαλότητα ακόμα και με τραμπουκισμούς.

Η επίθεση αυτή τδεν ήταν τυχαία. Η ΔΑΠ όπως και η κυβερνητική ΠΑΣΠ έχουν αποδείξει διαχρονικά ότι αποτελούν τους εγγυητές της εφαρμογής των αντιδραστικών αλλαγών στην εκπαίδευση. Οι παρακρατικές μέθοδοι της ΔΑΠ πάνε χέρι-χέρι με τις πολιτικές θέσεις της και στοχεύουν στη διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα του Πανεπιστημίου και στην τρομοκράτηση κάθε ριζοσπαστικής αγωνιζόμενης φωνής.

Το φοιτητικό κίνημα δεν τρομοκρατείται και δεν καταστέλλεται από αυτές τις πρακτκές. Όπως η ΕΚΟΦ δεν απέτρεψε την αντιδικτατορική εξέγερση του Πολυτεχνείου το 73, όπως η δολοφονία του αγωνιστή καθηγητή Ν. Τεμπονέρα δεν έβαλε φραγμό και την ανατροπή, τελικά, του νόμου Κοντογιαννόπουλου, έτσι και τώρα αύτες οι ορακτικές και οι τραμπούκοι της δεξιάς που τις υλοποιούν, θα πάρουν την απάντηση που τους αρμόζει. Το φοιτητικό κίνημα, περιφρουρημένο οργανωτικά και πολιτκά, θα αποτελέσει πυροδότη αγωνιστικών διεργασιών γιαόλη την κοινωνία και σε σύνδεση με το εργατικό και ευρύτερο λαϊκό κίνημα θα συμβάλλει στη μη κατάθεση του νόμου Διαμαντοπούλου και την ανατροπή συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και των πολιτκών τους εκφραστών.

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ- ΕΕ- ΔΝΤ- ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

125 χρόνια έχουν περάσει από τη ματωμένη 1η Μαΐου του εργατικού ξεσηκωμού στο Σικάγο και τη μάχη του αμερικάνικου προλεταριάτου για 8 ώρες δουλειά- 8 ώρες ελεύθερο χρόνο-8 ώρες ανάπαυση. Μια μάχη που έγινε το παγκόσμιο σύμβολο μιας νέας εποχής στη ζωή και τον αγώνα των εργατών ενάντια στην αστική τάξη, στην πάλη για το δικαίωμα στη δουλειά, στον διαρκή αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης, των ιμπεριαλιστικών πολέμων, στην μεγάλη υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης.

125 χρόνια μετά την ιστορική τομή της 1ης Μαΐου στο Σικάγο και μόλις ένα χρόνο από τότε που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και το κεφάλαιο οδήγησαν τη χώρα και τους εργαζόμενους στη νέα βαρβαρότητα του ΔΝΤ, της ΕΕ και της τρόικα και ενώ βρισκόμαστε εν μέσω της μεγαλύτερης μεταπολεμικά επίθεσης που έχει εξαπολύσει η αστική τάξη απέναντι στους εργαζόμενους και την νεολαία, το μήνυμα της Πρωτομαγιάς του 1886 όχι μόνο δε σβήνει αλλά αντίθετα ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι και νέοι συνειδητοποιούν ότι οι σύγχρονες «εργατικές Πρωτομαγιές» αποτελούν απαραίτητο όρο για την επιβίωση τους.

Ο φετινός γιορτασμός της Πρωτομαγιάς σαφώς και δεν είναι μια απ’τα ίδια καθώς λαμβάνει χώρα σε μια περίοδο όπου:

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΜΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΤΑΞΙΚΟ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, νέοι και νέες

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει την εργατική τάξη και τη νεολαία αντιμέτωπες με μια νέα ομοβροντία αντεργατικών μέτρων και υπέρ του κεφαλαίου, στο όνομα του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος και του «Σύμφωνου για το Ευρώ». Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΕΕ, το ΔΝΤ και ολόκληρη η Ιερή Συμμαχία θέλουν να επιβάλλουν ένα Μνημόνιο για πάντα, δήθεν για να αποφύγουν την πτώχευση της χώρας, την ίδια στιγμή που ρίχνουν στην πτώχευση εργαζόμενους, ανέργους και συνταξιούχους. Οι περικοπές μισθών, ο ακρωτηριασμός δικαιωμάτων, οι απολύσεις, η επιβολή ελαστικής εργασίας, η ανεργία και η νέα φτώχεια, γίνονται το μέλλον που μας επιφυλάσσουν. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αποκαλύπτουν πια ότι το έλλειμμα και το χρέος -για τα οποία έγιναν υποτίθεται όλα αυτά- αυξάνονται. Ότι, το Μνημόνιο έγινε όχι «για να σωθεί η πατρίδα», αλλά για να σωθούν οι τράπεζες και το κεφάλαιο από την κρίση τους, με τη συντριβή των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Την Πέμπτη 14 Απριλίου στο Πανεπιστήμιο Πατρών, στο χώρο του Συνεδριακού Κέντρου, στα πλαίσια επιστημονικού συνεδρίου, πραγματοποιήθηκε ομιλία του νομπελίστα καθηγητή J. Watson, διάσημου για την ανακάλυψη της δομής του DNA. Πέρα από το επιστημονικό του έργο, εντύπωση είχαν προκαλέσει οι δηλώσεις του πριν από κάποια χρόνια, σχετικά με την ... υποτιθέμενη “γενετικά καθορισμένη” μειωμένη ευφυΐα των μαύρων, δήλωση που χαρακτηρίστηκε ως ρατσιστική και έκανε το γύρο του κόσμου. Βασισμένοι σε αυτές του τις δηλώσεις ήδη τα τμήματα Βιολογίας και Χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών καταψήφισαν πρόταση για ανακήρυξη του εν λόγω καθηγητή ως επίτιμου διδάκτορα.

Την ώρα της ομιλίας του ομάδα ατόμων εισέβαλε στο χώρο που γινόταν η διάλεξη. Ένα εκτός των οποίων κινήθηκε απειλητικά προς το καθηγητή και στη προσπάθεια του να τον διώξει, επιτέθηκε προς έναν γιατρό που μπήκε ανάμεσα. Η συνέχεια σε όλους μας γνωστή με το τραυματισμό του ιατρού και τη νοσηλεία του στο νοσοκομείο Πατρών. Γεγονός που κατέλαβε τις πρώτες θέσεις στο δελτία ειδήσεων.

Η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση καταγγέλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις μεθοδεύσεις και τη στάση του ΚΚΕ απέναντι στην ΕΑΑΚ και τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς με αφορμή την υποτιθέμενη «βεβήλωση» της μνήμης της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου από την ΕΑΑΚ, το οποίο αποτελεί πλήρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Διαδίδοντας πανελλαδικά, σε όλα τα επίπεδα και με κάθε μέσον, ψέματα μέλη της ΚΝΕ χτυπούν και τραμπουκίζουν συντρόφους της ΕΑΑΚ. Με αναφορές σε «ομάδα 60 μελών» και «βεβήλωση» που αποτελούν αποκύημα της πιο αρρωστημένης φαντασίας στήνουν μια εκστρατεία λάσπης και συκοφάντησης για το ΝΑΡ και τη νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, τις δυνάμεις της ΕΑΑΚ και τη ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στη βάση αυτής της εκστρατείας ακολούθησε γενικευμένη επίθεση, ένα πραγματικό πογκρόμ της ΚΝΕ σε όλη την Ελλάδα με αποκορύφωμα το σοβαρό τραυματισμό 5 συντρόφων στο Βόλο. Η χυδαιότητα και η αντι-ΕΑΑΚ υστερία συνεχίστηκε με ανακοινώσεις που αποτελούν μνημείο ντροπής για την κομμουνιστική αριστερά.